Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Nie-Boska komedia - opracowanie (problematyka)

Ostatnio komentowane
Przydało się ^^
Psotkaa • 2016-12-08 13:59:22
kappa xdddddddd
kk • 2016-12-07 19:00:41
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Polecam
Ola6a • 2016-12-05 19:19:19
super
sr • 2016-12-05 18:58:48
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Nie-Boska komedia - opracowanie (problematyka)

Poezja jest ukazana w dramacie dwojako – jako błogosławieństwo i przekleństwo. Rozróżnienie pomiędzy tymi dwoma funkcjami pojawia się już we wstępie utworu. „Błogosławionym” poetą nazywa autor tego, kto daje swój talent innym, potrafi go wykorzystać do pozytywnych celów. Natomiast „przeklętym” poetą jawi się ten, kto zachowuje swój talent dla siebie. Utalentowany hrabia zdaje sobie sprawę z daru, jaki posiada. Henryk traktuje jednak poezję jako cechę wyróżniającą go spośród tłumu, wartość nobilitującą do lepszego życia. Zwykli ludzie, ich życie, problemy i marzenia są dla bohatera tematem przyziemnym i budzącym jego wyraźny wstręt. Obrzydzenie do codzienności jest tak silne, że – w momencie pojawienia się Dziewicy – bohater bez skrupułów opuszcza żonę i synka. W scenie nad przepaścią złe duchy z trumfem oznajmiają uwiedzenie „serca wielkiego i dumnego”. Henryk zostaje zdradzony przez własną pychę i bezkrytyczną pogoń za „poezją” życia. Grzech Męża odbija się na losie najbliższych. „Przeklęta” poezja staje się przyczyną szaleństwa Marii i choroby synka. Już w zachowaniu żony bohater dostrzega skutki swego postępowania.

Fatum odbija się jednak najmocniej na losie małego Orcia. Chłopiec

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 1 =