Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Oeconomia divina - interpretacja i analiza wiersza

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wiersz „Oeconomia divina” pochodzi z tomu „Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada” (1974). Jest przykładem liryki bezpośredniej – podmiot liryczny wypowiada się w pierwszej osobie liczby pojedynczej, opisując swoją sytuację: „Nie myślałem, że żyć będę w tak osobliwej chwili” – i refleksyjnej. Tytuł oznacza dosłownie „boską ekonomię”, boskie gospodarowanie lub zarządzanie światem, a zatem boski porządek rzeczy.

Podmiot liryczny ujawnia się w pierwszym wersie, natomiast w dalszej części wiersza zachowuje dystans względem przedstawianej rzeczywistości. Mówiąc o końcu świata, pozostaje spokojny, w jego relacji więcej jest ciekawości i zdziwienia niż przeżywanych emocji. Apokaliptyczne sceny nazywa „widowiskiem” – tak, jakby miał do czynienia z reżyserowanym przedstawieniem.

Wizja, jaką przedstawia, wywołuje jednak grozę. Jest to obraz całkowitej zagłady:

(…) Z drzew, polnych kamieni, nawet cytryn na stole/ Uciekła materialność i widmo ich/ Okazywało się pustką, dymem na kliszy./ Wydziedziczona z przedmiotów mrowiła się przestrzeń./ Wszędzie było nigdzie i nigdzie, wszędzie (…).

Wyjątkowość tej Apokalipsy polega też na tym, że jest relacjonowana przez podmiot liryczny w czasie przeszłym

Polecamy również:

  • Który skrzywdziłeś - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz powstał na emigracji, w roku 1950. Przewrotnie wykorzystując formę stosowaną często w poezji panegirycznej (regularny jedenastozgłoskowiec, specyficzne słownictwo, podniosły nastrój i bezpośredni zwrot do adresata), Miłosz napisał utwór, który nie jest w żadnym momencie pochwałą, ale...

  • Dar - interpretacja i środki stylistyczne w wierszu

    Tytuł wiersza Czesława Miłosza jest bardzo znaczący. Skoro stan doświadczany przez podmiot jest darem, oznacza to, iż wydarzenie to wyróżnia się swoją szczególnością – znaczeniem, drogocennością. odmiot liryczny wyznaje, że pracował w ogrodzie. Nie jest to miejsce przypadkowe.

  • Zaklęcie - interpretacja i analiza wiersza

    Miłosz pisał „Zaklęcie” na emigracji, w Stanach Zjednoczonych. Utwór jest swoistą przemową przypisującą rozumowi najznakomitsze zalety. To liryka pośrednia opisowa.

  • Tak mało - interpretacja i analiza wiersza

    „Tak mało” to wyznanie człowieka doświadczonego, który ma poczucie, że jego życie dobiega końca. Wiersz jest rodzajem podsumowania i rozrachunku z własnym życiem. Dominuje tu poczucie przemijania, podkreślane przez powtórzenia słów: „krótkie”, „tak mało”.

  • Piosenka o porcelanie - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz pochodzi z roku 1947 i powstał w Stanach Zjednoczonych, kiedy artysta przebywał na emigracji. Wbrew temu, co zapowiada tytuł, utwór nie porusza lekkiej i przyjemnej tematyki, poświęcony jest bowiem refleksji na temat wojennych zniszczeń.