Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Odys – interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
No ch*j tu jest tej charakterystyki elo
wosPRO • 2017-08-20 00:32:13
Witam Dla mnie jednym z największych paradoksów współczesnego świata jest fakt,że p...
pawlo0 • 2017-08-16 17:57:59
WIEM,ŻE MISJE POKOJOWE ŚĄ BARDZO NIEBEZPIECZNE.Podziwiam ludzi,którzy są na misji,ż...
tereska1 • 2017-08-15 08:19:23
Dobre zestawienie. Polecam także ten artykuł http://edueduonline.pl/blog/e-mail-angielsk...
Sara • 2017-08-09 10:30:02
Umiem w matme wiem ile to jest pienc pluz czy
Kujon • 2017-08-08 17:08:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Odys – interpretacja i analiza

„Odys” to przykład liryki zwrotu do adresata. Podmiotem tekstu jest poeta, który zwraca się do swojego odbiorcy w drugiej osobie liczby pojedynczej. Wiersz przybiera postać swoistego przesłania czy życiowej mądrości, jaką pisarz dzieli się z czytelnikiem. Nauka ta dotyczy sensu ludzkiej egzystencji, którego upatruje się tu w czynności wędrowania.

Błądzenie

Wiersz składa się z trzech krótkich strof, z których każda jest zakończona efektowną mini-puentą, zaś ostatni z morałów podsumowuje całość poruszanej problematyki. Tym samym tekst przyjmuje postać swoistego zbioru aforyzmów na temat ludzkiego losu. Naczelną metaforykę wiersza wyznacza analogia pomiędzy ludzkim życiem i wędrówką. W pierwszej kolejności mowa jest o dwóch rodzajach dróg – prostej i ścieżce prowadzącej na manowce. Droga staje się tu symbolem ludzkiego postępowania – właściwego i błędnego. Inaczej jednak niż w biblijnym psalmie okazuje się, że wybór fałszywej ścieżki jest rzeczą zupełnie naturalną. Błądzenie i doświadczanie cierpienia są wpisane w zwykły ludzki los.

Warto zwrócić uwagę, że język, jakim posługuje się poeta, nie jest wyszukany, ale jak najbardziej zwyczajny. Istotne znaczenie ma tu stylizacja na kolokwialność

Polecamy również:

  • Wysokie drzewa - interpretacja i analiza

    „Wysokie drzewa” Leopolda Staffa, pochodzące z tomu o tym samym tytule to przykład wybitnej liryki poety, który – mimo że wykształcił swój warsztat na młodopolskiej manierze – potrafił doskonale odnaleźć się w nowoczesnym świecie dwudziestolecia międzywojennego. Poeta porzucił... Więcej »

  • Ars poetica – interpretacja i analiza

    „Ars poetica” to jeden z ważniejszych wierszy Leopolda Staffa, który znalazł się w tomie „Barwa miodu” (1936). Utwór, jak sam tytuł wskazuje, ma charakter autotematyczny. Przedmiotem refleksji jest tu bowiem sztuka poetycka czy szerzej literatura w ogóle. Staff nie tylko... Więcej »

  • Czytelnicy – interpretacja i analiza

    Wiersz „Czytelnicy” Leopolda Staffa jest klasycznym sonetem, w którym pierwsza część (dwie czterowersowe strofy) ma charakter opisowy, natomiast druga (dwie strofy trzywersowe) posiada wydźwięk refleksyjno-filozoficzny. Problematyka tekstu dotyczy roli literatury w ludzkim życiu. Miarą wartości... Więcej »

  • Harmonia – interpretacja i analiza

    „Harmonia” jest wierszem Leopolda Staffa pochodzącym z tomu „Barwa miodu”. W tekście tym, podobnie jak w utworze „Ars poetica”, mamy do czynienia z wykładnią sztuki apollińskiej, skupiającej się na jasnej stronie rzeczywistości. „Harmonia” jest zatem manifestem... Więcej »

Komentarze (0)
3 + 5 =