Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Oda do radości - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Ch*jowe nie polecam
Dupcia • 2017-10-18 17:37:53
xd
natalia • 2017-10-18 17:00:24
thx
kamil • 2017-10-18 14:41:53
......
czesio123 • 2017-10-17 17:28:39
dzie Keating
kmateok • 2017-10-17 17:00:37
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Oda do radości - interpretacja i analiza wiersza

„Oda do radości” została napisana przez Fryderyka Schillera w listopadzie 1785 roku, później autor dokonał jeszcze kilku zmian, m.in. usunął ostatnią zwrotkę. Znana dziś wersja jest przeróbką z 1803 roku. Tekst stał się niezwykle popularny za sprawą Ludwiga van Beethovena, który wykorzystał go w finale swojej IX Symfonii.

Oda to gatunek podniosły, o charakterze pochwalnym. Pochwała radości ma tu charakter pogański, odnosi się bowiem do kultury antycznej. Radość została przez Schillera nazwana „iskrą bogów” w odniesieniu do bogów olimpijskich – na co wskazuje już użycie liczby mnogiej oraz przywołanie Pól Elizejskich.

Umiejętność czerpania przyjemności z życia to wielki dar, który trzeba docenić. Radość jest tą wartością, która czyni świat i ludzi lepszymi: „Wszyscy ludzie będą braćmi”. Poeta wskazuje na wszechobecność radości w ludzkim życiu, jest ona blisko, trzeba tylko umieć ją dostrzec:

(…) Ona w sercu, w zbożu, w śpiewie, ona w splocie ludzkich rąk,/ z niej najlichszy robak czerpie, z niej najwyższy niebios krąg (…).

Podmiot liryczny wypowiada się w pierwszej osobie – czasem w liczbie pojedynczej, a czasem w mnogiej, identyfikując się z większą zbiorowością. Głosi miłość i

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 4 =