Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Oda do młodości - cechy klasyczne i romantyczne w wierszu

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Oda do młodości” to młodzieńczy utwór Adama Mickiewicza, powstały w 1820 r., a więc w czasach przynależności poety do Towarzystwa Filomatów i Filaretów. W środowisku wileńskim nie przyjęto tego utworu z entuzjazmem, ponieważ zawierał on nieznany wówczas, romantyczny ton. „Oda do młodości” nie jest jednak typową poezją nowej epoki. Można powiedzieć, że mamy tu do czynienia ze swoistą syntezą poetyki oświeceniowej i romantycznej.

Cechy klasyczne w „Odzie do młodości”

Sam gatunek ody jest formą charakterystyczną dla poetyki oświeceniowej. Ody pisywali twórcy tacy jak np. Adam Naruszewicz czy Stanisław Trembecki. Gatunek ten stanowi nawiązanie do tradycji antyku i podlega klasycznym regułom poetyckim. Ponadto metaforyka tekstu jest osadzona w obrazach charakterystycznych dla konwencji oświecenia. Większość poetyckich przenośni i symboli zostało zaczerpniętych z mitologii starożytnych Greków i Rzymian. Pojawia się tu zatem figura Heraklesa, wielkiego antycznego herosa oraz bogini Hebe, z którą Mickiewicz utożsamia młodość. Ponadto mówi się np. o „nektarze żywota”, a więc pokarmie bogów.

Mickiewicz uruchamia w „Odzie ..” również oświeceniowy system wartości. Padają tu bowiem deklaracje

Polecamy również:

  • Oda do młodości - streszczenie

    Wiersz Adama Mickiewicza stanowi entuzjastyczną pochwałę młodości.

  • Oda do młodości - opracowanie (geneza, sytuacja liryczna, motywy)

    „Oda do młodości” powstała w roku 1820, gdy Adam Mickiewicz działał już w środowisku filomackim. Podejmując tematyką wyczerpania się oświeceniowego porządku świata i podkreślając siłę młodego pokolenia, jego witalność i świeżość, wiersz stanowi zapowiedź przełomu romantycznego, jest wierszem programowym...

  • Oda do młodości jako manifest romantyczny

    „Oda do młodości” Adama Mickiewicza jest manifestem pokoleniowym, a więc charakterystycznym dla określonego pokolenia literackiego, połączonego wspólnymi ideami, filozofią i przeżyciami. Pomimo wyraźnej obecności w utworze idei oświeceniowych, mamy tu do czynienia bardziej z manifestem pokolenia...