Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Relacje między Bogiem i człowiekiem i obraz Boga w Pieśni XXV i Trenie XVIII

Ostatnio komentowane
Analiza i interpretacja wierszy Miłosza to męka...
maturzysta • 2017-02-19 17:29:33
Beznadzieja
Jerzy • 2017-02-19 14:52:08
XDDDDDDD
XD • 2017-02-17 09:04:28
Przyjdź do mnie dzisiaj do Szczecina
Angelika • 2017-02-17 09:02:06
ojciec zmarł jak dzieciak miał 4 (cztery) miesiące WKRÓTCE go mać wysłała do szkoł...
sweetie • 2017-02-17 08:28:14
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Relacje między Bogiem i człowiekiem i obraz Boga w Pieśni XXV i Trenie XVIII

Obraz Boga w Trenie XVIII i w Pieśni XXV jest bardzo podobny, choć sytuacja podmiotu lirycznego w obu utworach zupełnie inna. Wpływa to w zdecydowany sposób na relację człowiek-Bóg.

W obu wierszach Bóg został ukazany jako sprawiedliwy i dobry Ojciec. Poeta wierzy w jego miłosierdzie, które w Pieśni XXV objawia się poprzez dzieło stworzenia, zaś w Trenie XVIII w wybaczeniu win. Kreacja Boga jest więc konsekwentna, choć w pieśni na pierwszy plan wysuwa się jego rola Stwórcy, w trenie zaś Sędziego. To, co zasadniczo różni oba utwory, to sytuacja podmiotu lirycznego.

W Pieśni XXV o incipicie „Czego chcesz do nas, Panie” podmiot liryczny wypowiada się w liczbie mnogiej (poza jednym wyjątkiem), podkreślając swoją przynależność do społeczności ludzi wierzących. W Trenie XVII jest podobnie, co jest tym bardziej znaczące, ponieważ jest to jedyny utwór cyklu, w którym zbolały ojciec nie mówi tylko w swoim imieniu, rezygnuje ze indywidualizmu, by wyrazić prawdy dotyczące ogółu ludzkości.

Tym, co rożni obie sytuacje, jest sumienie podmiotu lirycznego. Pieśń XXV ma niezaprzeczalnie charakter dziękczynny i pochwalny. Podmiot liryczny wraz z innymi chwali Boga za wszystko, co dał ludzkości. Świat

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 3 =