Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

O żywocie ludzkim (Fraszki to wszystko...) - interpretacja i analiza fraszki

Ostatnio komentowane
No ch*j tu jest tej charakterystyki elo
wosPRO • 2017-08-20 00:32:13
Witam Dla mnie jednym z największych paradoksów współczesnego świata jest fakt,że p...
pawlo0 • 2017-08-16 17:57:59
WIEM,ŻE MISJE POKOJOWE ŚĄ BARDZO NIEBEZPIECZNE.Podziwiam ludzi,którzy są na misji,ż...
tereska1 • 2017-08-15 08:19:23
Dobre zestawienie. Polecam także ten artykuł http://edueduonline.pl/blog/e-mail-angielsk...
Sara • 2017-08-09 10:30:02
Umiem w matme wiem ile to jest pienc pluz czy
Kujon • 2017-08-08 17:08:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

O żywocie ludzkim (Fraszki to wszystko...) - interpretacja i analiza fraszki

Fraszka „O żywocie ludzkim” ma charakter refleksyjny. Podmiot liryczny podejmuje trudną problematykę ludzkiego losu. Tym razem pojęcie „fraszka” (a więc: „rzecz błaha”, „zabawka”) odnosi się do każdej czynności i każdej myśli człowieka.

Ludzkie czyny zasługują na miano „fraszek” ze względu na swą nietrwałość:

(…) Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy,/ Prózno tu człowiek ma co mieć na pieczy (...).

Poeta podkreśla przemijalność doczesnych spraw, którym człowiek poświęca całe swoje życie. „Fraszką” jest więc zarówno uroda, jak i potęga, pieniądze, a nawet sława.

W tym krótkim utworze pojawia się ważny motyw „teatru świata” (theatrum mundi). Człowiek to aktor wkraczający na „scenę życia” tylko po to, by „uganiać się” za nieistotnymi wartościami, odgrywać rolę z góry mu narzuconą. Jak zaś kończy się ten „występ”?

(…) Naśmiawszy się nam i naszym porządkom / Wemkną nas w mieszek, jako czynią łątkom – podsumowuje poeta.

Podmiot liryczny jest tu pierwszoosobowy, przejawia cechy filozofa, człowieka doświadczonego i dobrze znającego życie. Utożsamia się z czytelnikami, opisując realia i prawa, jakim podlega egzystencja każdego człowieka („naśmiawszy się nam”, „wemkną nas”).

Utwór ma formę regularną, pisany jest jedenastozgłoskowcem (rymy parzyste, dokładne). Środki stylistyczne obecne w fraszce: powtórzenia („fraszki to wszystko”), wyliczenia („zacność, uroda, moc, pieniądze, sława”), porównanie (ludzie chowani do sakiewki jak teatralne kukiełki).

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 1 =