Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

O dwóch takich, co ukradli księżyc - streszczenie

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Akcja opowieści toczy się w Zapiecku – małej zapomnianej mieścinie zamieszkałej przez pracowitych, ale dojmująco biednych ludzi. Mieszka w niej dwoje poczciwych, łagodnych i dobrych jak reszta Zapiecczan biedaków, utrzymujących się z mizernych płodów małego poletka. Długo pozostają bezdzietni, toteż pojawienie się bliźniąt napawa ich początkowo wielkim szczęściem. Cała natura daje jednak znaki, iż owe narodziny nie wróżą nic dobrego, a przepowiednia spełnia się, gdy tylko chłopcy podrastają.

Jacek i Placek okazują się żarłocznymi próżniakami, spędzającymi swoje życie na poszukiwaniu jedzenia, złośliwych psotach względem innych ludzi i znęcaniu się nad zwierzętami. Ani myślą pomagać rodzicom objadając ich tylko ze wszystkiego, co przyniosą do domu, pewnej wiosny ich ojciec umiera więc z głodu i wycieńczenia. Bliźniacy postanawiają poszukać wtedy kraju, w którym nie trzeba pracować, bo wszystko rośnie i pielęgnuje się samo, bez żalu porzucają więc spracowaną matkę, a na podróż wykradają jej ostatni bochenek chleba. W trakcie wędrówki świat zaczyna „odwdzięczać się” chłopcom za wszystkie doznane krzywdy – najpierw chleb zamienia się w kamień, objawia im się złowrogie widmo zamęczonego kundla

Polecamy również: