Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Nowy wspaniały świat jako antyutopia

Ostatnio komentowane
bardzo przydatne
xd • 2017-12-18 18:27:42
niefajne
gerwazy • 2017-12-18 08:44:56
żenada roku ten tekst, jebać rzeszuta i ślosara
Andrzej Kiełbowicz zsł • 2017-12-17 19:27:31
jang cuks
nilset • 2017-12-17 18:01:45
yyyy no tak
ddddfffgfgf • 2017-12-17 17:12:45
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Nowy wspaniały świat jako antyutopia

„Nowy wspaniały świat” to dzieło, którego przynależność gatunkową najlepiej określa termin antyutopia. Aldous Huxley, nawiązując do bogatej tradycji tej formy, począwszy od Jonathana Swifta aż po Herberta George’a Wellsa, stworzył interesujące wielowątkowe dzieło pokazujące negatywne wyobrażenie społeczeństwa przyszłości. Sam tytuł powieści ma wydźwięk ironiczny, rzeczywistość przedstawiona może i jest nowa, ale bynajmniej nie wspaniała. To świat fałszywie szczęśliwy i bezkonfliktowy. Wszystkie wyższe potrzeby i humanistyczne wartości uległy tu degradacji, na rzecz wyolbrzymionych potrzeb ciała: pustych rozrywek i nieokiełznanej seksualności. Świat został doskonale zaplanowany i urządzony według prostych zasad: Wspólność, Identyczność, Stabilność. Naczelną dyrektywą nowej rzeczywistości jest zatem idea kolektywizmu, która redukuje indywidualizm.

Huxley bardzo trafnie dostrzega, że we wzniosłych hasłach wspólnotowych czai się zalążek totalitaryzmu. Kolektywizm to podstawowy wyróżnik zarówno komunizmu, jak i faszyzmu. Jednostka zostaje całkowicie podporządkowana większości i zdegradowana do poziomu małego trybiku w wielkiej społecznej machinie. Aby jednak zbudować wspólnotę idealną, trzeba

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 1 =