Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Charakterystyka niewidomej dziewczynki

Ostatnio komentowane
Witam Dla mnie jednym z największych paradoksów współczesnego świata jest fakt,że p...
pawlo0 • 2017-08-16 17:57:59
WIEM,ŻE MISJE POKOJOWE ŚĄ BARDZO NIEBEZPIECZNE.Podziwiam ludzi,którzy są na misji,ż...
tereska1 • 2017-08-15 08:19:23
Dobre zestawienie. Polecam także ten artykuł http://edueduonline.pl/blog/e-mail-angielsk...
Sara • 2017-08-09 10:30:02
Umiem w matme wiem ile to jest pienc pluz czy
Kujon • 2017-08-08 17:08:22
ale ktoś trafił jak kulą w płot z Jarosławem Mądrym
b • 2017-08-11 12:35:03
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Charakterystyka niewidomej dziewczynki

Niewidoma dziewczynka ma około ośmiu lat, ciemne włosy i ładną twarz.

Wprowadza się do mieszkania naprzeciwko kamienicy pana Tomasza, gdzie mieszka razem ze swoją matką i jej przyjaciółką. Mama dziewczynki zajmuje się szyciem, natomiast druga kobieta jest pończoszniczką. Postanowiły one połączyć siły, by poprawić swoją sytuację materialną – dlatego wynajęły wspólnie mieszkanie w jednej z warszawskich kamienic.

Dziewczynka jest niewidoma od dwóch lat. Wzrok straciła wskutek choroby. Przez kilka dni trawiła ją wysoka gorączka, a gdy wreszcie zaczęła wracać do siebie, okazało się, iż nie widzi. Początkowo istniała nadzieja, że z biegiem czasu wzrok powróci. Jednak mimo że dziecko wzmacniało się fizycznie, nie było żadnej poprawy.

Nadzieja dziecka na odzyskanie wzroku słabła z każdym dniem, tak samo jak pamięć o kolorach i kształtach:

(…) Stopniowo pamięć wzrokowych wrażeń poczęła się zacierać w dziewczynce. Czerwona wiśnia stała się dla niej wiśnią gładką, okrągłą i miękką (…).

W końcu dziecko nauczyło się poznawać świat za pomocą pozostałych zmysłów:

(…) Uwaga jej skierowała się na zmysł dotyku, powonienia i słuchu. Jej twarz i ręce nabrały takiej wrażliwości, że zbliżywszy się

Polecamy również:

  • Charakterystyka Pana Tomasza

    Pan Tomasz jest człowiekiem dojrzałym. Zazwyczaj chodzi zamyślony. Jest pobożny („Obok kapucynów dotykał pobożnie ręką kapelusza […]”) i życzliwy („I tak zawsze był pobłażliwy dla niedoskonałości ludzkiej, a o występkach nie rozmawiał [...]”). Więcej »

Komentarze (0)
1 + 2 =