Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Jan Andrzej Morsztyn „Niestatek” II [Prędzej kto wiatr...] - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
like
Skrzatek • 2018-02-21 12:49:47
erterlokopokomadafakawalsieidiotoheheszkiwalonexDenterenterenterdentystaschodyżyrandolryb...
KOKOSZKA • 2018-02-21 10:20:28
:)
Aleksandra • 2018-02-20 17:43:25
Spoko
SzymdexYT • 2018-02-20 17:31:24
przydatne
wojtu$ • 2018-02-20 17:08:31
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Tytułowy „Niestatek” okazał się dla Jana Andrzeja Morsztyna motywem niezwykle nośnym znaczeniowo i odpowiednim do opisu nieszczęśliwej miłości, która stała się głównym tematem cyklu utworów zebranych w tomie „Lutnia” pod wspomnianym tytułem.

Poeta rozumiał słowo „niestatek” jako zmienność wszelkich zjawisk, jakie towarzyszą miłości do kobiety, zwracając często uwagę na ulotność jej wdzięków i nieprzewidywalność natury jako główne źródła udręki zakochanego mężczyzny.

Podobnej tematyki możemy spodziewać się i w tym wierszu, do zaskakującej puenty prowadzić będą jednak długie porównania i enumeracje (wyliczenia), na jakich opiera Morsztyn koncept „Niestatku II”.

Przy użyciu anafor podmiot liryczny wymienia liczne zjawiska czy też sytuacje niemożliwe do zaistnienia lub nawet wyobrażenia:

Prędzej kto wiatr w wór zamknie, prędzej i promieni
Słonecznych drobne kąski wżenie do kieszeni,
Prędzej morze burzliwe groźbą uspokoi,
Prędzej zamknie w garść świat ten, tak wielki, jak stoi,
Prędzej pięścią bez swojej obrazy ogniowi
Dobije, prędzej w sieci obłoki połowi (...).

Swoje enumeratio rozpoczyna więc Morsztyn irracjonalną wizją okiełznywania żywiołów: wiatru, słońca (ognia), morza (wody) i ziemi;

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 3 =