Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Jan Andrzej Morsztyn Niestatek [Oczy jak ogień...] - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
grazyna
gggg • 2016-09-25 18:02:36
Nice
Ududkzkz • 2016-09-24 19:09:07
fsfsd
dasda • 2016-09-24 15:28:00
gówno
klaudi • 2016-09-23 17:23:08
DOBRE TO ByLO
MICHAŁ • 2016-09-21 07:23:57

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Jan Andrzej Morsztyn Niestatek [Oczy jak ogień...] - interpretacja i analiza wiersza

W tomie poetyckim „Lutnia” Jan Andrzej Morsztyn zawarł m.in. serie utworów o takim samym tytule. Wynikało to, z jednej strony, z mnogości zebranych w nim wierszy (naliczono ich ponad dwieście), z drugiej zaś – ich tematycznego pokrewieństwa, oscylującego zawsze wokół postaci dziewczyny i wiążących się z nią przeżyć podmiotu lirycznego.

Nie inaczej jest również w przypadku utworu „Niestatek” o incipicie „Oczy są ogień…”, którego forma wzorowana jest na tradycji madrygału. Koncept tego wiersza opiera się na wyliczeniu atrybutów urody adresatki wypowiedzi, które jednak – w zależności od sytuacji oraz humoru podmiot lirycznego – mogą w zaskakujący sposób zmieniać się w swoje przeciwieństwo.

Wprowadzeniem do owej paradoksalnej sytuacji staje się wyliczenie kobiecych atrybutów i ich poetyckie porównania do rozmaitych zjawisk:

Oczy są ogień, czoło jest zwierciadłem,
Włos złotem, perłą ząb, płeć mlekiem zsiadłem,
Usta koralem, purpurą jagody (…).

Pojawia się więc tutaj mocno skonwencjonalizowana w epoce baroku metafora oczu jako źródła ognia (trawiącego zakochanych nieszczęśników), porównanie czoła ukochanej do gładkości zwierciadła, jej włosów do drogocennego złota i zębów do – równie drogocennych

Polecamy również:

1 + 2 =