Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Neoklasycyzm - cechy i przedstawiciele

Ostatnio komentowane
No ch*j tu jest tej charakterystyki elo
wosPRO • 2017-08-20 00:32:13
Witam Dla mnie jednym z największych paradoksów współczesnego świata jest fakt,że p...
pawlo0 • 2017-08-16 17:57:59
WIEM,ŻE MISJE POKOJOWE ŚĄ BARDZO NIEBEZPIECZNE.Podziwiam ludzi,którzy są na misji,ż...
tereska1 • 2017-08-15 08:19:23
Dobre zestawienie. Polecam także ten artykuł http://edueduonline.pl/blog/e-mail-angielsk...
Sara • 2017-08-09 10:30:02
Umiem w matme wiem ile to jest pienc pluz czy
Kujon • 2017-08-08 17:08:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Neoklasycyzm - cechy i przedstawiciele

Geneza i założenia

Neoklasycyzm, jak podaje „Słownik terminów literackich”,  to swoista tendencja w literaturze XX wieku, która polega na wyraźnym odwoływaniu się do tradycji (głównie prądów klasycznych: antyku, renesansu) za pomocą różnego rodzaju środków artystycznych, najczęściej zaś stylizacji. Zjawisko to charakteryzuje się zatem ewolucyjnym podejściem do kanonu w przeciwieństwie do wszystkich nurtów awangardowych. Po raz pierwszy tendencja ta pojawiła się pod koniec XIX wieku we Francji, jako odpowiedź na ciemną i niezrozumiałą poetykę symbolizmu. Charles Maurass wystąpił wtedy z hasłem „renesansu klasycznego”, natomiast ważnym ośrodkiem myśli neoklasycznej stało się czasopismo Nouvelle Revue Francaise”.

Przedstawiciele

Prąd ten w poezji francuskiej był sygnowany nazwiskiem Paula Valery, w Niemczech zaś Stefana Georgego. Z kolei w Anglii i w Stanach Zjednoczonych zjawiskiem neoklasycznym był imagizm (np. Ezra Pound, James Joyce, Amy Lowell), a w Rosji akmeizm (np. Osip Mandelsztam, Anna Achmatowa, Siergiej Goriodiecki).

Neoklasycyzm w Polsce

W literaturze polskiej neoklasycyzm pojawił się w okresie Młodej Polski. Najbardziej zaznaczył się jednak w międzywojniu, w latach

Polecamy również:

  • Awangarda - cechy i przedstawiciele

    Mianem awangardy literackiej określa się wszystkie kierunki, które zrywają z realizmem i mimetyzmem i są nastawione na kreację zupełnie nowych jakości estetycznych. Jest to zjawisko nowoczesne, które pojawiło się na początku XX wieku, a w jego obręb zalicza się prądy takie, jak futuryzm, dadaizm,... Więcej »

  • Ekspresjonizm w literaturze

    Poetyka ekspresjonistyczna określana jest „krzykiem duszy”, wyrazem emocji i wewnętrznych stanów artysty. Poeta miał prawo do pełnej swobody twórczej, forma dzieła literackiego nie miała znaczenia, liczyła się jego siła wyrazu, zmierzanie do absolutu. Więcej »

  • Futuryzm - cechy i przedstawiciele

    Futuryzm to awangardowy kierunek w sztuce, który narodził się na początku XX wieku we Włoszech i w Rosji. Programotwórcą futuryzmu włoskiego był Filippo Marinetti. W 1909 roku ogłosił „Manifest futuryzmu”, który zawierał postulat radykalnego odcięcia się od tradycji i zbudowania... Więcej »

  • Formizm - cechy i przedstawiciele

    Formizm to awangardowy kierunek w polskiej sztuce Dwudziestolecia, rozwijający się w latach 1917 – 1922. Prąd ten powstał na gruncie sztuk plastycznych i głównie do nich się odnosił, ale wywarł pewien wpływ również na dziedzinę poezji i teatru. Zjawisko formizmu zostało zapoczątkowane przez... Więcej »

  • Dadaizm w literaturze - cechy i przedstawiciele

    Dadaizm w literaturze miał bowiem polegać na eksponowaniu struktur celowo asemantycznych, a także spontaniczności, wyobraźni i fantazji. Dadaiści kontestowali tradycyjny porządek kultury i sztuki, odcinali się od realizmu, ale także od obowiązujących konwenansów społecznych, obyczajowych i moralnych. Więcej »

Komentarze (0)
3 + 3 =