Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Naturalizm w Ludziach bezdomnych

Ostatnio komentowane
Jebać policje
Jurij Owsienko • 2017-01-17 00:38:07
żart super materiał
fx • 2017-01-16 17:32:41
gupie
d • 2017-01-16 16:35:40
Winicjusz zakochany w Ligii do szaleństwa, zatopiony w miłości i chce ją zabić? Hmm.....
Anita • 2017-01-16 16:29:05
easy game Guwno
EnTryN • 2017-01-16 09:13:37
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Naturalizm w Ludziach bezdomnych

Naturalizm w swoich założeniach sprowadzał się ukazywania determinizmu biologicznego. W praktyce literackiej często oznaczał eksponowanie brzydoty, okrucieństwa, cierpienia. Służył wywołaniu silnego wrażenia, poruszeniu odbiorcy.

W „Ludziach bezdomnych” naturalistyczne są fragmenty dotyczące realiów życia warstw najbiedniejszych, szczególnie warszawskich robotników i sosnowieckich hutników. Okazją do ukazania ciężkich warunków pracy jest spotkanie Judyma z rodziną. Już spacer wzdłuż ulicy Krochmalnej to dla niego bolesne doświadczenie – po miesiącach spędzonych w Paryżu nie może się oswoić z widokiem biednych dzielnic Warszawy. Przechodząc obok sklepów, które pamiętał z lat dziecinnych, zauważa z odrazą, że:

(…) W każdym z takich sklepów czerniała na podłodze kupa błota, która nawet w upale zachowuje właściwą jej przyjemną wilgotność Po tym gnoju pełzały dzieci okryte brudnymi łachmany i same brudne nad wyraz. Każda taka jama była siedliskiem kilku osób, które pędziły tam żywot na szwargotaniu i próżniactwie (…).

Zaglądając do jednego z domów, z przerażeniem dostrzega:

(…) W kącie, pod piecem, siedziało widmo człowiecze, za ręce i nogi przywiązane do haka wystającego z ziemi. Siwe

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 4 =