Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Narracja w Chłopach

Ostatnio komentowane
Nice
Ududkzkz • 2016-09-24 19:09:07
fsfsd
dasda • 2016-09-24 15:28:00
gówno
klaudi • 2016-09-23 17:23:08
DOBRE TO ByLO
MICHAŁ • 2016-09-21 07:23:57
Dlugieee
kora • 2016-09-19 16:51:05

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Narracja w Chłopach

Kazimierz Wyka wskazał na istnienie trzech narratorów w „Chłopach”. Wymienia on: wiejskiego gadułę, młodopolskiego stylizatora i realistycznego obserwatora. Owe typy narracji występują, zdaniem Wyki, naprzemiennie i mają odrębne zadania (esej Wyki pt.: „Próba nowego odczytania <<Chłopów>> Reymonta”).

Wiejski gaduła ma w „Chłopach” rolę dominującą. Wyraża się niczym jeden z mieszkańców Lipiec, a więc stylizowaną gwarą. Podobnie też postrzega świat. Niczym dobry gospodarz opowiada o uprawie ziemi, wartości zwierząt, obrzędach i zwyczajach. Od bohaterów różni go przede wszystkim dystans do przedstawionych wydarzeń. Ten typ narracji służy głównie ukazaniu obyczajowości i codziennych zajęć bohaterów, a także wprowadzaniu partii dialogowych.

Przykład: (…) Juści, że Antek ino tego czekał, bo wnet bokiem karczmy się przecisnął i spokojnie witał się z nimi, choć Józka umyślnie się odwróciła. - Przyszliście na muzykę czy na zmówiny Małgośki? - Na muzykę... - odparła cicho, bo głos jej całkiem odjęło wzruszenie. Stali przy sobie czas jakiś bez słowa, jeno dychali prędzej, a ukradkiem zaglądali sobie w oczy, tanecznicy zepchnęli ich pod ścianę, Nastkę pojął do tańca Szymek, Józka też się gdzieś

Polecamy również:

4 + 3 =