Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Myśl społeczno-polityczna europejskiego i polskiego oświecenia

Ostatnio komentowane
Moja koleżanka powiedziała że jak się obudziła przypomniała sobie że dziś piszemy ...
Eliana for nał • 2017-03-29 15:13:51
Ha
Gałgan • 2017-03-28 19:03:29
Hastings Lionel Ismay sam jestes gamoniem
Hastings Lionel Ismay gamon • 2017-03-28 14:31:35
do niczego
mikoloaj • 2017-03-28 07:38:21
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Myśl społeczno-polityczna europejskiego i polskiego oświecenia

Oświecenie to okres obejmujący koniec XVII wieku aż po początki XIX wieku. W różnych krajach te granice wyznaczają inne wydarzenia, jednak powszechnie przyjmuje się za początek epoki koniec panowania Ludwika XIV, a za koniec rewolucję francuską. Oba te wydarzenia mają duże znaczenie dla ujęcia myśli społeczno-politycznej epoki, od absolutyzmu do wolności, równości i braterstwa.
    
„Król Słońce”, czyli Ludwik XIV był władcą absolutnym, któremu przypisuje się słowa: „Państwo to ja”, sprawował on pełnię władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. Po jego śmierci w 1715 roku stopniowo następowało przejście od absolutyzmu klasycznego do oświeconego. Według tej ideologii władza monarchy pochodzi od ludu, miał on być pierwszym urzędnikiem w państwie, który uznaje pewne formy umowy społecznej. Jego zadaniem było reformowanie życia społecznego i gospodarczego w duchu oświeceniowych ideałów, a więc wolności, tolerancji religijnej i racjonalizmu.
    
Wzorem oświeconego władcy absolutnego był król Prus, Fryderyk II oraz Józef II w Austrii. Panowanie Józefa II doprowadziło do istotnych zmian u układzie sił politycznych w Europie. W XVIII wieku nastąpiło znaczne osłabienie znaczenia Francji,

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 2 =