Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Motyw vanitas w baroku

Ostatnio komentowane
xd
xdddddd • 2017-12-14 19:21:21
jeba* gnypa
KRÓL BURSY • 2017-12-14 09:56:00
Coś tu nie gra - notacji bra-ket używa Dirac już w "Principles of Quantum Mechanics" (I...
elpe • 2017-12-13 20:17:11
NIC NIE WYTLUMACZONE NIE POLECAM A TFU POLECAM HOFFMANOWA MEMES
(TYLKO PRUS) • 2017-12-13 18:05:05
Mam pewne wątpliwości co do rzetelności tej strony. Przede wszystkim kto jest autorem t...
anonim • 2017-12-13 11:50:17
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Motyw vanitas w baroku

Pojęcie „motywu wanitatywnego” bierze swoje źródło w starotestamentowej księdze Koheleta, gdzie autor powiada o wszelkich atrybutach świata doczesnego: „Vanitas vanitatum et omnia vanitas” („Marność nad marnościami i wszystko marność”). Utwory literackie i dzieła plastyczne utrzymane w tym nurcie miały więc przypominać o przemijalności ziemskiej egzystencji człowieka i wszelkich dóbr, jakie jej towarzyszą – młodości, urodzie, sławie, potędze, czy bogactwie. Używano w tym celu licznych symboli, przede wszystkim zaś najplastyczniej przypominającej o cielesnym rozkładzie ludzkiej czaszki, więdnących roślin, czy zegarów, które nieubłaganie odmierzały czas ziemskiej kariery człowieka.

Epoka baroku przejęła żywe zainteresowanie tym motywem ze średniowiecza wraz z przynależnym mu mistycyzmem i dramatyzmem w przeżywaniu wiary, który na przełomie XV i XVI wieku nabrał nowego wymiaru w obliczu kontrreformacji i prowadzonych przez nią działań dydaktycznych. Były to również czasy, w których liczne zarazy i wojny pustoszyły całą Europę, stąd też hasło „memento mori” okazało się szczególnie nośne i popularne w świecie pełnym śmierci i rozpaczy.

Artyści tej doby salwowali się przed marazmem śmierci

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 5 =