Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Motyw vanitas w baroku

Ostatnio komentowane
Aslan – zaklęty w postać potężnego lwa twórca królestwa Narnii, syn Wielkiego Wł...
NieJestemBotemTylkoClowiekiemKappa123 • 2017-04-30 09:45:08
super
Zuzia • 2017-04-29 15:37:06
nienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienienie...
d • 2017-04-28 11:25:43
Its too bored. :v Lmao.
I'm. • 2017-04-27 18:48:44
całkiem spoko
Ferdynand Kiepski • 2017-04-27 18:05:16
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Motyw vanitas w baroku

Pojęcie „motywu wanitatywnego” bierze swoje źródło w starotestamentowej księdze Koheleta, gdzie autor powiada o wszelkich atrybutach świata doczesnego: „Vanitas vanitatum et omnia vanitas” („Marność nad marnościami i wszystko marność”). Utwory literackie i dzieła plastyczne utrzymane w tym nurcie miały więc przypominać o przemijalności ziemskiej egzystencji człowieka i wszelkich dóbr, jakie jej towarzyszą – młodości, urodzie, sławie, potędze, czy bogactwie. Używano w tym celu licznych symboli, przede wszystkim zaś najplastyczniej przypominającej o cielesnym rozkładzie ludzkiej czaszki, więdnących roślin, czy zegarów, które nieubłaganie odmierzały czas ziemskiej kariery człowieka.

Epoka baroku przejęła żywe zainteresowanie tym motywem ze średniowiecza wraz z przynależnym mu mistycyzmem i dramatyzmem w przeżywaniu wiary, który na przełomie XV i XVI wieku nabrał nowego wymiaru w obliczu kontrreformacji i prowadzonych przez nią działań dydaktycznych. Były to również czasy, w których liczne zarazy i wojny pustoszyły całą Europę, stąd też hasło „memento mori” okazało się szczególnie nośne i popularne w świecie pełnym śmierci i rozpaczy.

Artyści tej doby salwowali się przed marazmem śmierci

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 1 =