Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Monolog Kordiana na Mont Blanc - interpretacja

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Symbolika szczytu

Monolog Kordiana nie przypadkiem zostaje wygłoszony na najwyższym alpejskim szczycie – Mont Blanc. Jest to miejsce symboliczne. Szczyt oznacza kulminacyjny moment dramatu i biografii Kordiana. Słowacki przedstawia bowiem bohatera w rozwoju: poznajemy Kordiana jako piętnastoletniego młodzieńca, który zdobywając kolejne doświadczenia życiowe, stopniowo dojrzewa do tego, by stać się mężczyzną. Ostateczna metamorfoza dokonuje się właśnie na górze Mont Blanc. Szczyt jest również miejscem wywyższenia, miejscem w którym ziemia styka się z niebem, a więc bliskim przestrzeni transcendentnej. Z pewnością Słowacki nawiązuje tu do Nowego Testamentu i przemienienia Jezusa na górze Tabor.

Stracone złudzenia

Na Mont Blanc Kordian dokonuje rozrachunku ze swoim dotychczasowym życiem. Nie jest to proste zadanie. Bohaterem targają sprzeczne uczucia: od skrajnego smutku po euforię. Kordian mówi o swoich straconych złudzeniach. Wszystkie romantyczne wartości, w które wierzył jako chłopiec, okazały się nieprawdziwe. Miłość jest zatem w jego oczach jedynie chwilą rozkoszy kupioną za pieniądze, Kościół zamiast wspierać sprawiedliwość staje po stronie ciemiężycieli, a naczelny porządek

Polecamy również: