Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Młoda Polska - charakterystyka epoki (modernizm - ramy czasowe, filozofia, literatura)

Ostatnio komentowane
Opis bardardzo prosty w pozytywnym znaczeniu i łatwo się go tłumaczy np na angielski ki...
NOEL • 2017-07-27 21:52:43
Co jest przyczyna , ze czastki maja ladunek elektryczny , czy nie jest to podobny mechan...
Le • 2017-07-22 21:28:41
W modelu stardardowym mezo obojetny ( pi ) zbudowany jest z kwarku ( u ) i antykwarku ( u...
Lech Lechman • 2017-07-22 19:28:02
Dlaczego nie ma daty wstawienia komentarza? Manipulacja?
Ciekawski • 2017-07-22 07:43:14
niech twardo sprawuja swoj urzad
kasia • 2017-07-20 17:16:17
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Młoda Polska - charakterystyka epoki (modernizm - ramy czasowe, filozofia, literatura)

i zapale kończą się porażką. Tak dzieje się na przykład z Tomaszem Judymem z powieści Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. W narracji następuje subiektywizacja wypowiedzi. W miejsce wszechwiedzącego narratora trzecioosobowego pojawia się często narrator pierwszoosobowy, który przede wszystkim przeżywa rzeczywistość. Ważnym osiągnięciem prozy młodopolskiej jest dzieło Władysława Reymonta „Chłopi” (autor nagrodzony Noblem w roku 1924).

Dość osobliwą postacią omawianego okresu był Stanisław Przybyszewski. Jego powieści, pisane niezwykle wyrazistym i dynamicznym stylem, skupione są na psychologii bohaterów, najczęściej o dość wątpliwej moralności, będących typami nerwicowców („Dzieci szatana”, „Synowie ziemi”, „Mocny człowiek”).

Wielkim twórcą polskiego dramatu był Stanisław Wyspiański. Rozwijał on koncepcje tzw. teatru ogromnego. Miała to być synteza wszystkich sztuk, prezentowana jako wielkie widowisko teatralne. Wyspiański marzył o wybudowaniu na Wawelu amfiteatru i uczynieniu ze wzgórza wawelskiego ogromnej sceny. W swoich dramatach rozliczał się z narodowymi mitami. Korzystał przy tym z osiągnięć dramatu symbolicznego, wprowadzał do swoich utworów postaci fantastyczne, zacierał granice

Polecamy również:

  • Modernizm - definicja, cechy, nazwa epoki

    Terminem modernizm określa się ogół tendencji nowatorskich w literaturze i sztuce końca XIX wieku. Na gruncie polskim bywa używany zamiennie z określeniem Młoda Polska, lub w węższym zakresie jako kierunki w sztuce pierwszego okresu epoki czyli dziesięciolecia 1890-1900. Więcej »

  • Światopogląd i filozofia Młodej Polski (modernizmu)

    U podłoża światopoglądu modernistycznego leżą dwie teorie: schopenhaueryzm i nietzscheanizm. Z jednej strony wyrastają one z ówczesnej sytuacji gospodarczej i nastrojów społecznych, z drugiej wpływają na kształtowanie się oblicza epoki. Więcej »

  • Sztuka przełomu XIX i XX w.

    Na przełomie wieków nastąpił intensywny rozwój sztuk plastycznych, architektury, muzyki, literatury, a także raczkującego dopiero filmu. We wszystkich dziedzinach panowały podobne tendencje oddające światopogląd i nastroje epoki, jednocześnie każda wypracowała swoje oryginalne środki wyrazu,... Więcej »

  • Literatura Młodej Polski (modernizmu) - nurty i tendencje

    Przełom antypozytywistyczny w literaturze był prawdziwą rewolucją. Z Europy napływały do Polski nowatorskie tendencje, które były adaptowane w sposób twórczy. Cały szereg XIX-wiecznych -izmów znalazł naśladowców wśród polskich artystów, dając początek nowoczesnej... Więcej »

  • Światopogląd, kultura, filozofia Młodej Polski

    Pokolenie Młodej Polski to ludzie wychowani w pod zaborami, poddawani represjom i procesom wynaradawiania. Żyjący w kolejnych lata kryzysu, ze świadomością klęski ideałów romantycznych (idee walki niepodległościowej) i pozytywistycznych (praca u podstaw i praca organiczna), w poczuciu bezradności i... Więcej »

Komentarze (0)
4 + 4 =