Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Mistrz i Małgorzata jako powieść parabola

Ostatnio komentowane
To za bardzo mi nie pomogło
Iga • 2017-04-25 19:55:00
Najlepsza wypowiedź! !!
Krzysio xd • 2017-04-25 18:15:48
dziena
mania • 2017-04-25 16:32:53
orewa ochinchin daisuki nandayo
nardo • 2017-04-25 14:37:26
najsu des
Okarin-sama • 2017-04-25 14:30:26
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Mistrz i Małgorzata jako powieść parabola

„Mistrz i Małgorzata” to powieść paraboliczna niejako na dwóch poziomach. Mamy tu bowiem do czynienia zarówno z parabolą polityczną, w której Bułhakow demaskuje mechanizmy komunistycznego państwa, jak i parabolą filozoficzno-etyczną, a więc wypowiedzią na temat problemu dobra i zła. Paraboliczność jest konstruowana w obrębie dzieła na kilku różnych płaszczyznach.

Czasoprzestrzeń

Świat przedstawiony w „Mistrzu i Małgorzacie” posiada wyraźne znamiona uniwersalizacji. Mamy tu do czynienia z zatarciem granic temporalnego konkretu. Dokładny czas akcji nie zostaje określony, wiadomo, że obejmuje trzy dni: od środy do soboty. Jednocześnie jest on skonfrontowany z historią Jeszuy i Piłata, a więc czasem biblijnym. Tym samym całość temporalnego ukształtowania powieści zyskuje wymiar uniwersalny, jest to niejako swoisty czas mityczny – rozgrywający się w każdym dowolnym momencie. Parabolizacja obejmuje również przestrzeń powieści. Świat zostaje tu zredukowany do rzeczywistości miasta-labiryntu. Moskwa staje się figurą niejako całej rzeczywistości. Ponadto ważną rolę odgrywają tu miejsca z pogranicza realności i fantastyki – przestworza, zaświaty, biblijna Naga Góra – które łączą dwie płaszczyzny

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 3 =