Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Ośrodki życia kulturalnego w dwudziestoleciu międzywojennym

Ostatnio komentowane
super
sr • 2016-12-05 18:58:48
Dzięki za pomoc!
Uczeń • 2016-12-05 17:25:49
Polecam
Ola6a • 2016-12-05 19:19:19
ale kur.waa gówno
Twoja Matka • 2016-12-05 16:08:58
Moja nauczcielka zagroziła mi że pozwie mnie do sądu jak na wypracowania będe kopiowal...
drtjfghjfcghfcgh • 2016-12-05 15:17:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Ośrodki życia kulturalnego w dwudziestoleciu międzywojennym

Topografia polskiego dwudziestolecia w pierwszej dekadzie rysuje się dość schematycznie. Głównymi ośrodkami życia kulturalnego są bowiem Warszawa i Kraków. Dopiero pod koniec lat 20. w innych miastach zaczynają się pojawiać interesujące zjawiska kulturalne. Wtedy też na artystyczną mapę Polski wkraczają Lublin, Wilno, Lwów. Nie bez znaczenia pozostają też miasteczka prowincjonalne, jak Drohobycz, Zakopane czy Chełm lubelski.

Warszawa

Głównym ośrodkiem kulturalnym w Dwudziestoleciu jest z pewnością Warszawa. To tu w 1919 roku działa słynna kawiarnia „Pod Picadorem”, najpierw na Nowym Świecie, a potem w Hotelu Europejskim. Wraz z kabaretem o tej samej nazwie i pismem „Pro Arte et Studio” staje się ona zalążkiem grupy poetyckiej Skamander, do której należą Jan Lechoń, Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Kazimierz Wierzyński i Jarosław Iwaszkiewicz. Jej bywalcami są jednak niemal wszyscy twórcy reprezentujący literacki i artystyczny Parnas, np. Leopodl Staff, Bolesław Leśmian czy Stefan Żeromski.

Od 1920 roku ukazuje się już pismo „Skamander”, a potem „Wiadomości Literackie”, które stają się najważniejszymi instytucjami kulturalnymi Warszawy. Skamandryci odwiedzali również słynną kawiarnię

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 1 =