Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Międzywojenna krytyka literacka - charakterystyka i przedstawiciele

Ostatnio komentowane
xd
kurwa piotrka stara • 2017-09-23 10:47:02
[url=http://fluoxetine20mg.us.org/]fluoxetine 20 mg[/url]
Brettdoops • 2017-09-23 10:13:41
spoko :-)
sir stah • 2017-09-23 09:31:43
[url=http://indocin247.us.com/]Indocin 50 Mg[/url] [url=http://cipro247.us.com/]ciprofloxa...
Brettdoops • 2017-09-23 09:20:15
[url=http://effexorxr.us.org/]Buy Effexor[/url] [url=http://cheapvardenafil365.us.com/]var...
Brettdoops • 2017-09-23 07:48:39
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Międzywojenna krytyka literacka - charakterystyka i przedstawiciele

Ogólna charakterystyka

Jak wskazuje Jerzy Kwiatkowski, swoisty paradoks krytyki literackiej dwudziestolecia polega na tym, że jej najwybitniejsi przedstawiciele to osobowości z jednej strony wyrosłe z Młodej Polski (Karol Irzykowski, Tadeusz Boy-Żeleński), a z drugiej pokolenie 1910, a więc najmłodsza generacja międzywojnia (Fryde, Miciński, Wyka). Ten brak świetnych debiutów krytycznych zaraz po odzyskaniu przez Polskę niepodległości spowodował, że sama instytucja krytyki była niejednokrotnie poddawana w wątpliwość, a pisarze ostentacyjnie lekceważyli jej wymogi.

Boy i Irzykowski nadali główny ton pierwszemu dziesięcioleciu międzywojnia. Stworzyli oni dwa zupełnie odmienne typy pisania o literaturze i jej rozumienia. Pierwszy z nich wyznaczył model pełen humoru i dowcipu posługujący się maską czytelnika-amatora, który kieruje się czysto subiektywnym gustem i wypowiada się w niezobowiązującej formie felietonu. Z kolei Irzykowski to typ „krytyka-znawcy”, który z naukowej pozycji ocenia dzieło literackie. Obaj krytycy wyznaczyli też dwie różne metody patrzenia na literaturę: przez pryzmat biografii autora (i różnorodnych kontekstów dzieła) oraz traktowanie dzieła jako odrębną całość

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 5 =