Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Miasto, masa, maszyna – interpretacja manifestu

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Masa może i powinna stać się zatem inspiracją dla budowy dzieła sztuki. Muszą nim rządzić prawa analogiczne do praw masowych, a więc przede wszystkim ekonomia. Polega ona na realizacji słynnej awangardowej zasady „minimum treści, maksimum słów”. Peiper zauważa narodziny kultury masowej, w której zwiększa się grono potencjalnych odbiorców, upatrując w tym wielkiej szansy dla artystów.

Maszyna

Maszyna stanowi nowoczesne narzędzie ludzkiej pracy. Stała się dobrodziejstwem ludzkości poprawiającym życiowy komfort: kolej żelazna, tramwaj, autobus, telegraf, telefon itp. Jednocześnie maszyna została podniesiona do rangi przedmiotu sztuki. Podstawową rolą maszyny w sztuce jest jednak jej użyteczność. Dzięki wynalazkom technicznym sama sztuka może poszerzyć środki wyrazu, a więc dokonać czynu bez precedensu:

(…) zamiast powtarzać, możemy mówić za siebie; zamiast naśladować, możemy tworzyć.

Podsumowując słynny manifest Peipera, należy zwrócić uwagę, że skupia się on na rzeczywistości teraźniejszej (prezentyzm). Teoretyka fascynują więc wszystkie zjawiska nowoczesności, które niejako narzuca on jako kanon tematyczny sztuce. Dzieło sztuki ma opiewać miasto, rządzić się zasadą ekonomii i być doskonale skonstruowaną całością.

Polecamy również:

  • Ulica – intepretacja i analiza

    „Ulica” to wiersz Tadeusza Peipera z wczesnego etapu jego twórczości, napisany w 1922 roku. Poeta realizuje w nim postulaty sztuki awangardowej. Świat przedstawiony utworu wyznacza zatem potrójny układ elementów: miasto, masa i maszyna.