Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Daniel Naborowski Marność - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
dzięki za odp...
julia • 2017-02-28 16:48:10
(;_;)
juzio stalin • 2017-02-28 16:08:33
Fojoskie
gupi_cfel • 2017-02-27 21:04:25
Fajnie wytłumaczone :)
TROPCIO • 2017-02-27 20:05:32
Spór klasyków z romantykami zapoczątkował Kazimierz Brodziński, a nie Jan Śniadecki....
Natalia • 2017-02-27 19:24:10
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Daniel Naborowski Marność - interpretacja i analiza wiersza

„Marność” Daniela Naborowskiego wpisuje się w konwencję fraszek przez swój krótki, lapidarny w formie i treści kształt. Odwołuje się do przesłania Księgi Koheleta sformułowanego w wyrażeniu „Marność nad marnościami i wszystko marność”, które ma określać znikomą wartość ludzkiego życia doczesnego.

Podmiot liryczny rozpoczyna swoją wypowiedź od stwierdzenia:

Świat hołduje marności
I wszytkie ziemskie włości;

Zwraca w ten sposób uwagę na znikomość doczesnego świata opierającego się tylko na tym, co zniszczalne i nieistotne w obliczu śmierci – jakiż bowiem sens ma zabieganie o zaszczyty skoro i tak przed Stwórcą będziemy równi, jaki cel przyświeca gromadzeniu dóbr, z których i tak człowiek nie będzie miał szans korzystać w czekającej go Wieczności?

Jedyną wartością stałą owego świata jest właśnie jego przemijalność i tytułowa „marność”:

To na wieki nie minie,
Że marna marność słynie.

Każda jednostka na pewnym etapie swego życia zadaje sobie pytanie o sens zainteresowania sprawami doczesnymi, jednocześnie jednak instynkt pcha ludzkość do porzucania tego typu rozmyślań i funkcjonowania nieustannie tak, jakby ziemskie bytowanie trwać miało w nieskończoność – stąd ludzkie ambicje i zabiegi mające

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 1 =