Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Daniel Naborowski Marność - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
beznadzieja
jgfbu • 2015-06-16 19:02:26
łow łow łów pieseł jest leprzy
pp • 2015-06-15 18:20:49
:)
ktoś • 2015-06-14 17:52:16
Dziękuje eszkoło.pl Ten tekst mi pomógł.
Oci • 2015-06-14 12:05:36
@Niezadowolona, plan wydarzeń jest kompletny. Skąd taki zarzut?
ADMIN • 2015-06-19 08:41:35
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Marność” Daniela Naborowskiego wpisuje się w konwencję fraszek przez swój krótki, lapidarny w formie i treści kształt. Odwołuje się do przesłania Księgi Koheleta sformułowanego w wyrażeniu „Marność nad marnościami i wszystko marność”, które ma określać znikomą wartość ludzkiego życia doczesnego.

Podmiot liryczny rozpoczyna swoją wypowiedź od stwierdzenia:

Świat hołduje marności
I wszytkie ziemskie włości;

Zwraca w ten sposób uwagę na znikomość doczesnego świata opierającego się tylko na tym, co zniszczalne i nieistotne w obliczu śmierci – jakiż bowiem sens ma zabieganie o zaszczyty skoro i tak przed Stwórcą będziemy równi, jaki cel przyświeca gromadzeniu dóbr, z których i tak człowiek nie będzie miał szans korzystać w czekającej go Wieczności?

Jedyną wartością stałą owego świata jest właśnie jego przemijalność i tytułowa „marność”:

To na wieki nie minie,
Że marna marność słynie.

Każda jednostka na pewnym etapie swego życia zadaje sobie pytanie o sens zainteresowania sprawami doczesnymi, jednocześnie jednak instynkt pcha ludzkość do porzucania tego typu rozmyślań i funkcjonowania nieustannie tak, jakby ziemskie bytowanie trwać miało w nieskończoność – stąd ludzkie ambicje i zabiegi mające

Polecamy również:

Przepisz kod:
wczytaj nowy