Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Daniel Naborowski Marność - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
"gliniane, szczelnie zamknięte naczynie", "tajemniczego naczynia", "co znajduje się w pu...
homo sapines • 2016-06-23 05:46:46
też
l • 2016-06-17 07:32:39
Dzięki
Pabelski94 • 2016-06-14 13:28:38
W zdaniu; "Proces sterowania natężeniem prądu w kolektorze przy pomocy niewielkiego pr...
Komp20000 • 2016-06-14 12:30:45
Szkoda, ze w szkołach uczą nas kronik kogoś takiego jak Gall. Człowiek o którym wiado...
Pako • 2016-06-13 18:29:53

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Daniel Naborowski Marność - interpretacja i analiza wiersza

„Marność” Daniela Naborowskiego wpisuje się w konwencję fraszek przez swój krótki, lapidarny w formie i treści kształt. Odwołuje się do przesłania Księgi Koheleta sformułowanego w wyrażeniu „Marność nad marnościami i wszystko marność”, które ma określać znikomą wartość ludzkiego życia doczesnego.

Podmiot liryczny rozpoczyna swoją wypowiedź od stwierdzenia:

Świat hołduje marności
I wszytkie ziemskie włości;

Zwraca w ten sposób uwagę na znikomość doczesnego świata opierającego się tylko na tym, co zniszczalne i nieistotne w obliczu śmierci – jakiż bowiem sens ma zabieganie o zaszczyty skoro i tak przed Stwórcą będziemy równi, jaki cel przyświeca gromadzeniu dóbr, z których i tak człowiek nie będzie miał szans korzystać w czekającej go Wieczności?

Jedyną wartością stałą owego świata jest właśnie jego przemijalność i tytułowa „marność”:

To na wieki nie minie,
Że marna marność słynie.

Każda jednostka na pewnym etapie swego życia zadaje sobie pytanie o sens zainteresowania sprawami doczesnymi, jednocześnie jednak instynkt pcha ludzkość do porzucania tego typu rozmyślań i funkcjonowania nieustannie tak, jakby ziemskie bytowanie trwać miało w nieskończoność – stąd ludzkie ambicje i zabiegi mające

Polecamy również:

2 + 3 =