Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Malarstwo i rzeźba renesansu w Polsce - przykłady, opis i cechy dzieł

Ostatnio komentowane
Ptaki mają opływowe ciało, które składa się z głowy, szyi, tułowia, skrzydeł oraz...
Dominika • 2015-05-28 13:30:13
OKejjjjjjjj
I'm kox • 2015-05-28 06:48:48
+ trzy zera do liczby
Ciągle załamany • 2015-05-27 23:14:08
To napisał Aleks Sakowski ze szkoły SP 12 w Gdańsku KLASA 5i !!!! On jest downem
gggg • 2015-05-27 13:49:48
Dzięki przydał się bardzo ...
Oliwia 12345 • 2015-05-27 12:07:59
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Głównym ośrodkiem rozwoju kultury renesansowej w Polsce był Kraków. Tu przybywali wybitni artyści z Europy Zachodniej i tu kształciły się najwybitniejsze umysły. W Krakowie powstał też pierwszy warsztat architektoniczno-rzeźbiarski. W XV w. z inicjatywy króla Zygmunta Starego powołano do życia ośrodek, który dał początek polskiej sztuce renesansowej.

Rzeźba renesansu w Polsce

W Polsce szczególnie popularna była rzeźba nagrobkowa. Początkowo dominował nurt gotycki z dynamicznym ujęciem postaci, później zwrócono się w kierunku nagrobków wielokondygnacyjnych. Przykładem takiej piętrowej kompozycji jest nagrobek Zygmunta Starego wykonany przez Bartłomieja Berrecciego. W niszach umieszczone zostały postaci świętych, zaś śpiący król spoczywa na sarkofagu. W późniejszym czasie sprowadzono wiele nagrobków przyściennych (nagrobek w postaci łukowatej wnęki z wizerunkiem zmarłego), by zastąpić gotyckie sarkofagi. Ciekawym przykładem połączenia gotyckiego baldachimu z renesansową rzeźbą zmarłego jest nagrobek Baltazara z Promnic w Nysie.

Nagrobek Zygmunta Starego
Nagrobek Zygmunta Starego

 

Artystą przez pewien czas działającym w Krakowie był Santi Gucci, autor nagrobków Stefana Batorego na Wawelu oraz Branickich w Niepołomicach. Z kolei rodzimym

Polecamy również:

  • Architektura renesansu w Polsce - przykłady zabytków, cechy i opis

    Tendencje renesansowe w architekturze polskiej pojawiły się stosunkowo wcześnie, a to za sprawą Kallimacha (Filippo Buonacorsi), który przybył do Krakowa w 1470 roku. Kazimierz Jagiellończyk powierzył mu wychowanie swojego syna, Jana Olbrachta. Przebywający stale na Wawelu, włoski humanista propagował na...

Przepisz kod:
wczytaj nowy