Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Łukasz Górnicki - biografia i twórczość

Ostatnio komentowane
DZIĘKI ,MIAŁAM PRACE Z HISTORII I TO BARDZO MI POMOGŁO :3
NATI:3 • 2017-10-16 16:48:59
dziena daje noje ;)
nike • 2017-10-16 16:29:25
Przydatny,dzięki wielkie!!!
Misiek • 2017-10-16 15:56:21
Fajna biografia
KrufkaMufka • 2017-10-16 15:23:43
jazzes132DFB JM ,SEQws
1wwww • 2017-10-16 15:19:09
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Łukasz Górnicki - biografia i twórczość

Pisarz urodził się w 1527 roku w Oświęcimiu w rodzinie mieszczańskiej. Tam też rozpoczął naukę i dał się poznać jako zdolny młodzieniec. Za sprawą wuja, Stanisława Gąsiorka (kleryka kaplicy królewskiej na Wawelu), w 1538 r. przeniósł się do Krakowa. Wuj był człowiekiem wykształconym, poetą i kompozytorem, a także dworzaninem Zygmunta Starego. Dzięki niemu młody Łukasz mógł podjąć studia i rozpocząć dworską karierę.

W Krakowie uczył się języków klasycznych, prawdopodobnie zapoznał się też z kulturą włoską. Najpierw został dworzaninem biskupa krakowskiego, Samuela Maciejowskiego (uwiecznionego w „Dworzaninie polskim”), mecenasa nauki i literatury. Pełnił wówczas rolę pisarza kancelaryjnego. Później, po śmierci Maciejowskiego w 1550, dwór w Prądniku przejął biskup Andrzej Zebrzydowski, Górnicki spędził tam kolejne dwa lata. Następnie – w 1552 r. – został przyjęty do kancelarii królewskiej. Już jako królewski kanclerz odbył podróże do Gdańska, Królewca, na Litwę i do Wiednia (jako członek poselstwa proszącego w imieniu króla o rękę Katarzyny Habsburżanki).

Rezydując na dworze królewskim, Górnicki przyjął niższe świecenia kapłańskie i z tego tytułu otrzymał kilka beneficjów. Po śmierci

Polecamy również:

  • Dworzanin polski - streszczenie skrótowe

    Księga I - autor wyjaśnia, iż dla ogólnego pożytku przełożył dzieło Balcera Kastigliona na język polski, zmieniając je nieco, by było bardziej przystępne. Spotkanie u zacnego księdza Maciejowskiego, który pochwala „gry rozumowe”, a nie karty. Każdy z zebranych proponuje grę... Więcej »

Komentarze (0)
3 + 2 =