Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Literatura II wojny światowej - charakterystyka

Ostatnio komentowane
xd
huj • 2017-11-19 13:28:24
ŚWIETNE TO! ;D
Ja • 2017-11-19 12:36:05
przyda się na polski
kiedy idziesz ulicą a tu nagle żul • 2017-11-18 13:08:26
k
kkk • 2017-11-17 14:43:25
l0oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo...
XD • 2017-11-17 07:48:39
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Literatura II wojny światowej - charakterystyka

bohaterską postawę.

Proza okresu II wojny światowej

Najważniejszymi utworami prozatorskimi związanymi z okresem wojny, są dzieła powstałe już po jej zakończeniu lub pisane przez autorów w jej trakcie, ale wydane po roku 1945. Ważną ich część stanowi tak zwana literatura obozowa czy łagrowa; termin „literatura łagrowa” stosuje się do utworów poruszających temat radzieckich obozów pracy, natomiast „literatura lagrowa” – niemieckich obozów koncentracyjnych.

Na polskim gruncie chodzi przede wszystkim o opowiadania obozowe Tadeusza Borowskiego oraz „Inny świat” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Obaj pisarze przeżyli pobyty w obozach: Herling-Grudziński przebywał dwa lata w obozie pracy w Jercewie, Borowski – łącznie dwa lata w Auschwitz, potem w Dachau.

Opowiadania obozowe są świadectwem życia w nieludzkich warunkach. Głodowe racje żywnościowe, okrutne traktowanie, wymyślne kary doprowadzają ludzi do utraty człowieczeństwa. Zamieniają się oni w istoty podobne zwierzętom, wyzbyte współczucia, gotowe zgodzić się na każdą zbrodnię za kawek chleba. Świat tych opowiadań pozbawiony jest nadziei, jest światem odwróconego Dekalogu.

Trochę inaczej wygląda to w „Innym świecie” Herlinga-Grudzińskiego.

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 1 =