Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Księga henrykowska - opracowanie (geneza, autorstwo, znaczenie)

Ostatnio komentowane
nie
ja • 2016-09-27 13:16:41
fajny
lol • 2016-09-26 16:12:03
Super, dzienki
alex • 2016-09-26 09:59:17
grazyna
gggg • 2016-09-25 18:02:36
Nice
Ududkzkz • 2016-09-24 19:09:07

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Księga henrykowska - opracowanie (geneza, autorstwo, znaczenie)

„Księga henrykowska”, a właściwie „Księgą założenia klasztoru świętej Marii Dziewicy w Henrykowie”, to kronika opactwa cystersów w Henrykowie na Dolnym Śląsku. Autorem tego dzieła, napisanego w języku łacińskim, najpewniej jest ówczesny opat klasztoru – Piotr.

„Księga henrykowska” - geneza

Dokument zwany „Księgą henrykowską” spisywana był przez 40 lat – od 1270 do 1310 r. Bezpośrednią przyczyną tworzenia księgi była chęć uporządkowania przybytków mających należeć do powstającego klasztoru. Nieprzejrzystość sytuacji politycznej spotęgował najazd mongolski z 1241 r., który doprowadził do znacznych zniszczeń na terenach wciąż kształtującej się Polski. Mnisi poczuli więc, że konieczne jest ostateczne określenie i wypisanie dóbr należących do zakonu, dzięki czemu nie staną się one obiektem zakusów innych ówczesnych posiadaczy ziemskich.

Znaczenie „Księgi henrykowskiej”

Początkowo „Księga henrykowska” była przede wszystkim spisem posiadłości należnych klasztorowi. Chociaż powstała w języku łacińskim, zawierała wiele polskich nazw własnych – zarówno geograficznych, jak i osobowych.

W „Księdze henrykowskiej” znajduje się słynne zdanie, które zadecydowało o tym, że dzieło to stanowi szczególnie

Polecamy również:

4 + 3 =