Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Daniel Naborowski Krótkość żywota - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
[url=http://buyanafranil.shop/]anafranil ocd[/url] [url=http://retina.fund/]tretinoin 0.1 ...
Charlestuh • 2017-09-19 16:36:49
Ubogie w wiedze o etapach replikacji
JD • 2017-09-19 15:45:46
[url=http://cheapvardenafil365.us.com/]cheap vardenafil[/url] [url=http://indocin247.us.co...
Charlestuh • 2017-09-19 12:12:20
DO DUPY
sfw • 2017-09-19 08:32:08
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Daniel Naborowski Krótkość żywota - interpretacja i analiza wiersza

Utwór Daniela Naborowskiego pt. „Krótkość żywota” wpisuje się szeroko eksploatowaną w poezji barokowej tematykę wanitatywną – dotyczącą przemijalności i kruchości ludzkiego bytu – która stała się naturalną konsekwencją poczucia zagubienia i ideowego rozdarcia w XVII wiecznym świecie reformacji i kontrreformacji. W regularnym, sylabicznym wierszu Naborowski odszedł od charakterystycznego dla swojej poezji, skomplikowanego konceptualizmu formalnego, zastępując go klarownymi, dobitnymi wyrażeniami składającymi się na opis ludzkiego przemijania.

Już w pierwszym wersie podmiot liryczny zwraca uwagę na trudną do uzmysłowienia sobie szybkość, z jaką upersonifikowany czas odmierza nasze istnienie:

Godzina za godziną niepojęcie chodzi:
Był przodek, byłeś ty sam, potomek się rodzi.

Zostaje ono ukazane linearnie jako następowanie po sobie pokoleń, choć ich perspektywa czasowa ulega pewnego rodzaju zaburzeniu: o ile zgodzić się można z mówieniem o przodku w czasie przeszłym, zaś o potomku jako nieokreślonym bycie przyszłości, o tyle dziwi odniesienie czasu przeszłego również do trwającego aktualnie odbiorcy tekstu; podmiot liryczny zdaje się mówić tym samym, iż życie człowieka jest niczym innym, jak

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 2 =