Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Daniel Naborowski Krótkość żywota - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
świetny no normalnie rewelacja
agnieszka • 2016-08-23 18:48:44
B. dobry
Gaba • 2016-08-12 10:51:05
mam nadzieje ze mi to pomoże :D
hdsfb • 2016-08-11 12:20:10
spoko
gfres • 2016-08-03 07:38:22
Powyższe opracowanie tego dzieła literackiego wymaga pewnego dopracowania(delikatnie mó...
Adam8419 • 2016-07-28 05:37:06

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Daniel Naborowski Krótkość żywota - interpretacja i analiza wiersza

Utwór Daniela Naborowskiego pt. „Krótkość żywota” wpisuje się szeroko eksploatowaną w poezji barokowej tematykę wanitatywną – dotyczącą przemijalności i kruchości ludzkiego bytu – która stała się naturalną konsekwencją poczucia zagubienia i ideowego rozdarcia w XVII wiecznym świecie reformacji i kontrreformacji. W regularnym, sylabicznym wierszu Naborowski odszedł od charakterystycznego dla swojej poezji, skomplikowanego konceptualizmu formalnego, zastępując go klarownymi, dobitnymi wyrażeniami składającymi się na opis ludzkiego przemijania.

Już w pierwszym wersie podmiot liryczny zwraca uwagę na trudną do uzmysłowienia sobie szybkość, z jaką upersonifikowany czas odmierza nasze istnienie:

Godzina za godziną niepojęcie chodzi:
Był przodek, byłeś ty sam, potomek się rodzi.

Zostaje ono ukazane linearnie jako następowanie po sobie pokoleń, choć ich perspektywa czasowa ulega pewnego rodzaju zaburzeniu: o ile zgodzić się można z mówieniem o przodku w czasie przeszłym, zaś o potomku jako nieokreślonym bycie przyszłości, o tyle dziwi odniesienie czasu przeszłego również do trwającego aktualnie odbiorcy tekstu; podmiot liryczny zdaje się mówić tym samym, iż życie człowieka jest niczym innym, jak

Polecamy również:

4 + 1 =