Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Konrad jako bohater romantyczny

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Konrad, główny bohater III części „Dziadów” jest z pewnością postacią romantyczną. Jego kreacja osobowa została ukształtowana z elementów charakterystycznych dla ideologii i estetyki epoki romantyzmu. Mamy więc tu zarówno indywidualizm, jak i wyższy cel działań. Mamy również romantyczny bunt i bezgraniczną miłość.

Biografia patrioty

Konrad to bohater, który prawdopodobnie ma za sobą nieszczęśliwie zakończone miłosne boje. Świadczy o tym scena przeobrażenia bohatera z Gustawa w Konrada. Można utożsamiać go więc z bohaterem IV części „Dziadów”, który ogromnie kochał niewdzięczną kobietę. Tym samym Konrad porzuca los kochanka na rzecz własnego narodu. Realizuje zatem wzorzec Konrada Wallenroda.

Samotność i alienacja

Romantyczną cechą Konrada jest z pewnością jego samotność. Alienację społeczną bohatera podkreśla jego usytuowanie w więziennej celi. Bohater jest wyraźnie odizolowany od innych, jednak owa izolacja nie wynika jedynie z przymusu. Konrad wyznaje, że jest twórcą samowystarczalnym i nie potrzebuje audytorium dla swojej wielkiej poezji. Mamy więc tutaj do czynienia z romantycznym samotnikiem, świadomym swojej inności i odrębności na tle społecznym.

Jednostka wybitna

Jednocześnie

Polecamy również:

  • Dziady cz. 3 - charakterystyka bohaterów drugoplanowych

    Ksiądz Piotr - zakonnik opiekujący się uwięzionymi spiskowcami. Jedna z kluczowych postaci dramatu. Pokorny i cierpliwy, służy pomocą każdemu potrzebującemu (Rollison i jego matka). Ma niezwykłą intuicję, wyczuwa stan ducha chorego więźnia. W przypadku Konrada rozpoznaje wpływ złego ducha i odprawia egzorcyzm....