Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Konceptyzm barokowy - definicja, cechy, przedstawiciele

Ostatnio komentowane
Coś tu nie gra - notacji bra-ket używa Dirac już w "Principles of Quantum Mechanics" (I...
elpe • 2017-12-13 20:17:11
NIC NIE WYTLUMACZONE NIE POLECAM A TFU POLECAM HOFFMANOWA MEMES
(TYLKO PRUS) • 2017-12-13 18:05:05
Mam pewne wątpliwości co do rzetelności tej strony. Przede wszystkim kto jest autorem t...
anonim • 2017-12-13 11:50:17
Czat
Weronika • 2017-12-12 20:39:31
@Lupek, dziękujemy za zwrócenie uwagi. Literówka poprawiona.
ADMIN • 2017-12-13 11:11:39
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Konceptyzm barokowy - definicja, cechy, przedstawiciele

Konceptyzm jest nurtem szczególnie popularnym we włoskiej i hiszpańskiej poezji barokowej; jego nazwa wywodzi się od włoskiego sformułowania concetto oznaczającego wyszukany pomysł, stąd też oparta na nim strategia stylistyczna polega na skonstruowaniu wypowiedzi lirycznej wedle określonego, błyskotliwego i zaskakującego konceptu. Mając na celu nieustanne zadziwianie i szokowanie czytelnika konceptyzm posługiwał się kontrastowymi środkami stylistycznymi, jak antytezy, paradoksy, oksymorony, twórczo wykorzystane anafory i nieoczekiwane puenty.

Najogólniej rzecz ujmując koncept oznaczał pewnego rodzaju wizję idei artystycznej, którą poeta wyrażał w akcie twórczym w taki sposób, by odbiorca na drodze odczytania tekstu przeszedł ten sam proces w stronę odwrotną i w konsekwencji doszedł do tych samych wniosków, jakie kazały poecie stworzyć dany tekst. Epoka dojrzałego baroku wzbogaciła ideę konceptu o dwa zasadnicze dla niej terminy retoryczne – acutum i argutum – oznaczające ostrość i celność myśli wyrażonej w dziele bądź to w jego warstwie stylistycznej, bądź treściowej.

Konceptyzm posiadał od najwcześniejszych etapów istnienia swoich teoretyków w osobach Baltasara Graciána i Emmanuela

Polecamy również:

  • Manieryzm - definicja, cechy, przedstawiciele

    Manieryzm był prądem kształtującym się w opozycji do renesansowego klasycyzmu, pierwotnie w sztukach plastycznych, później także w literaturze. Polegał na zarzuceniu ideałów harmonii i ładu na rzecz skomplikowanych form, które miały zaskakiwać widza i poruszać jego wyobraźnię (w czym przybliżał... Więcej »

  • Marinizm - definicja, cechy, przedstawiciele

    Marinizm jest strategią poetycką opartą na doborze wyszukanej, skomplikowanej formy opartej częstokroć na z góry założonym pomyśle, który w finale ma zaskoczyć czytelnika i wprawić go w stan tzw. „stupore”. Na kanwie tego stylu późniejsze epoki wykształciły konceptyzm korzystający z... Więcej »

  • Gongoryzm, eufuizm, préciosité - charakterystyka

    Gongoryzm - styl wywodzący się z barokowej poezji hiszpańskiej, stanowiącym niejako odpowiedź na kształtujący się we Włoszech marinizm oraz angielski eufuizm. Nazwa pochodzi od nazwiska poety Luisa de Góngory: twórcy skomplikowanych, hermetycznych wierszy o silnych akcentach erudycyjnych, które... Więcej »

Komentarze (0)
4 + 4 =