Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Kazania gnieźnieńskie - opracowanie (geneza, autorstwo, znaczenie)

Ostatnio komentowane
Udało się 4+4=71!!!!!!!!!!!11!!!!!!!!!!1!!!!!!!11
kappa • 2017-03-26 15:43:01
Nie
Tomash • 2017-03-25 19:46:49
,,Nie grają na bis, chociaż żal''- nie żyje się dwa razy.
piu ytjdjgf trhjugf • 2017-03-25 18:17:01
rwe
rwe • 2017-03-23 20:38:22
wybutne opracowaniw
liku • 2017-03-23 19:22:55
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Kazania gnieźnieńskie - opracowanie (geneza, autorstwo, znaczenie)

Rękopis „Kazań gnieźnieńskich” zachowały się do dzisiejszych czasów w Bibliotece Katedralnej w Gnieźnie. Zbiór ten zawiera 10 kazań w języku polskim, 95 w łacinie, a także nieliczne fragmenty „Złotej legendy” Jakuba da Voragine'a.

Geneza „Kazań gnieźnieńskich”

Autorstwo „Kazań gnieźnieńskich” przypisuje się Łukaszowi z Wielkiego Koźmina – bakałarzowi Uniwersytetu Praskiego (odpowiednik dzisiejszego licencjata) oraz magistrowi sztuk wyzwolonych. Ten drugi tytuł zdobył on na Akademii Krakowskiej, której rektorem został w 1411. Pochodził on z Wielkopolski, a język kazań jest charakterystyczny właśnie dla tego regionu średniowiecznej Polski.

Kazania powstały na początku XV stulecia (najpewniej krótko po 1409 r.). Badacze uważają, że spisane zostały one w Krakowie, gdzie przebywał Łukasz z Wielkiego Koźmina. Był to zbiór utworów homiletycznych skierowanym do prostego odbiorcy. Inspiracją do ich stworzenia stała się działalność wybitnych średniowiecznych kaznodziejów, np. Peregryna z Opola, Hieronima z Pragi, Jakuba da Voragine oraz Konrada Waldhausena.

„Kazania gnieźnieńskie” - charakterystyka

W skład „Kazań gnieźnieńskich” wchodzi 95 tekstów łacińskich. Siedemdziesiąt jeden z nich

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 5 =