Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Katastrofizm w poezji Kolumbów - opracowanie

Ostatnio komentowane
A GDZIE WEWNĘTRZNA POLITYKA ?!
anonim • 2017-04-23 17:58:07
:D
Ktoś • 2017-04-23 14:38:53
Z góry wielkie dzięki teraz mogę przepisać do zeszytu☺☺☺☺☺☺
Lola B • 2017-04-23 11:32:59
Bzdury. Kwiatostan męski oznaczony jako żeński i odwrotnie
z • 2017-04-21 18:18:20
najśmieśniejsze według mnie druga częśc 41 :D Łęcka w klasztorze xD xD
Agat • 2017-04-21 18:17:43
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Katastrofizm w poezji Kolumbów - opracowanie

Katastrofizm to w swojej istocie dekadenckie przekonanie o szybko zbliżającej się zagładzie, nieuniknionym końcu świata. Rzecz jasna, można rozumieć je jako przeświadczenie o dosłownej apokalipsie, lecz na gruncie literaturoznawstwa zwykło się przyjmować, iż wizje katastroficzne dotyczą przede wszystkim upadku dotychczasowych wartości i zbudowanej na nich cywilizacji. Jak przewidywano, rzeczywistość po przepowiadanej (przeczuwanej) katastrofie nie będzie już nigdy taka sama, a panujący dotychczas porządek i zakorzenione w nim wartości nie będą miały racji bytu w świecie po apokalipsie. Ich miejsce zajmą zniszczenie, nienawiść, relatywizm moralny.

Już w okresie Młodej Polski (modernizmu) pojawiały się postawy schyłkowe (fin de siecle –  z j. francuskiego: „koniec wieku”, „koniec pewnej epoki”). Ich wzmocnienie nastąpiło w okresie międzywojennym. Coraz gorsze wskaźniki ekonomiczne, niezaspokojone ambicje niektórych państw po I wojnie światowej, rodzące się systemy totalitarne – wszystko to zwiastowało kolejną katastrofę, która na trwałe zatrzęsie posadami świata. Przeświadczenie o nadciągającym kataklizmie znalazło swoje odzwierciedlenie w polskiej literaturze, zwłaszcza w twórczości

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 1 =