Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Julian Tuwim - biografia i twórczość

Ostatnio komentowane
polecam!
kotek1234 • 2015-09-01 17:19:04
Niech ci, którzy dokonują obliczeń zarówno minimum egzystencji, jak i minimum socjalne...
Izabela • 2015-08-31 13:10:57
ja niestety tez mam :(
Paulinka • 2015-08-24 11:29:31
@Stefan, dziękujemy za zwrócenie uwagi. Poprawiliśmy datę.
ADMIN • 2015-08-18 09:34:24
Zamiast "ΔL = constans" napisałbym ΔL = 0 albo L = constans. "Δ" (delta) oznacza bowi...
Marcin • 2015-08-11 06:20:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA
Julian Tuwim
Julian Tuwim, zdjęcie ok.1950 roku

Biografia

Julian Tuwim urodził się w 1894 roku w Łodzi w zasymilowanej rodzinie narodowości żydowskiej. Młodzieńcze lata pisarza były związane właśnie z Łodzią, jednak już w 1916 roku poeta przeniósł się do Warszawy. W stolicy Tuwim podjął studia prawnicze i filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim.

Jako poeta debiutował w 1913 roku na łamach „Kuriera Warszawskiego”, zaś w 1918 roku ukazał się jego pierwszy samodzielny zbiór poetycki. Tuwim był silnie związany ze środowiskiem satyryków, współtworzył słynny kabaret w kawiarni literackiej „Pod Picadorem”, a następnie pracował jako kierownik kabaretów Qui Pro Quo, Banda, Cyrulik Warszawski. Ponadto współpracował z pismami satyrycznymi: „Cyrulik Warszawski” i „Szpilki”.

Jako literat Tuwim należał do grupy poetyckiej Skamander, której zresztą był współzałożycielem, współpracował również z „Wiadomościami Literackimi”. W 1919 roku poeta ożenił się ze Stefanią Marchew, która w ówczesnym środowisku artystycznym uchodziła za jedną z najpiękniejszych kobiet. Z jej powodu Tuwim musiał nawet zakończyć przyjaźń z Kazimierzem Wierzyńskim, śmiertelnie zakochanym w małżonce autora „Wiosny”.

Po wybuchu II wojny światowej poeta wraz z żoną wyjechał

Polecamy również:

  • Julian Tuwim Kwiaty polskie - interpretacja

    Julian Tuwim pisał „Kwiaty polskie” w okresie od 1940 do 1953 r. To znacznych rozmiarów dzieło, które krytycy najczęściej traktują jako realizację gatunku charakterystycznego dla romantyzmu – poematu dygresyjnego.

Przepisz kod:
wczytaj nowy