Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Jean-Louis David Śmierć Marata - opis, interpretacja i analiza obrazu

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA
Jean-Louis David, Śmierć Marata
Jean-Louis David „Śmierć Marata” (1793)

 

„Śmierć Marata” to dzieło autorstwa francuskiego artysty, Jacquesa-Louisa Davida, namalowane w 1793 roku. Oryginalny tytuł brzmi: „La Mort de Marat”. Niektóre źródła podają też: „Marat assassiné”. Obecnie obraz znajduje się w Musées Royaux des Beaux-Arts w Brukseli.

Zgodnie z tytułem, dzieło przedstawia ostatnie chwile Jana-Paula Marata, jednego z przywódców francuskiej rewolucji. Marat był przyjacielem Davida i po jego śmierci artysta został wezwany na miejsce zbrodni. Widok martwego ciała unurzanego we krwi głęboko go poruszył i natchnął do stworzenia przejmującego obrazu. Marat zginął od jednej rany zadanej sztyletem przez Charlotte Corday, należącej do obozu żyrondystów. Zdarzenie miało miejsce 13 lipca 1793.

Celem Davida było ukazanie Marata jako męczennika idei rewolucyjnej, dlatego nadaje jego śmierci rys heroizmu. Nie stara się wiernie odtworzyć okoliczności zbrodni, przeciwnie – zmienia niektóre fakty. Marat na obrazie jest nagi, choć wiadomo, że na miejscu zbrodni artysta widział jego ciało odziane. Zabieg ten stanowi nawiązanie do sztuki klasycznej, podobnie jak wystylizowanie wanny na antyczny sarkofag i poza omdlewania głównego bohatera dzieła. Wizerunek Marata przypomina

Polecamy również:

  • Klasycyzm w sztuce - cechy i przedstawiciele

    Klasycyzm to kierunek w sztuce zapoczątkowany w renesansie, obecny w kulturze do końca XVIII wieku, a w niektórych krajach nawet dłużej. Nazwa nurtu wywodzi się od łacińskiego słowa classicus, które oznacza „doskonały”, ale też –  „wyuczony”

  • Sentymentalizm w sztuce - cechy i przedstawiciele

    Sentymentalizm to kierunek umysłowy będący zwrotem od oświeceniowego racjonalizmu w kierunku romantycznej uczuciowości. Prąd ten trwał od lat siedemdziesiątych XVII wieku do początków wieku XIX. Jego nazwa zastała zaczerpnięta z powieści Laurence`a Sterna zatytułowanej „Podróż sentymentalna”.

  • Rokoko w sztuce - cechy i przedstawiciele

    Rokoko to prąd kulturowy przejawiający się we wszystkich dziedzinach sztuki oświecenia. Nazwa kierunku pochodzi od wyszukanego motywu zdobniczego w kształcie asymetrycznej muszli, zwanego rocaille.

  • Antonio Canova Amor i Psyche – opis, interpretacja i analiza rzeźby

    Antonio Canova to czołowy przedstawiciel włoskiego klasycyzmu. Jego dzieło pt.: „Psyche budzona przez pocałunek Kupidyna”, znane także jako „Psyche i Kupidyn”, powstało w trzech wersjach, najstarsza z nich pochodzi z roku 1787.

  • Francis Boucher Madame de Pompadour - opis, interpretacja i analiza obrazu

    Francis Boucher był nadwornym malarzem markizy de Pompadour, królewskiej faworyty i namalował kilka jej portretów. Dzieło z 1759 roku to olej na płótnie o wymiarach 91x68. Obraz ukazuje całą postać markizy, ubraną w wystawną suknię. W tle artysta umieścił kamienny posąg oraz elementy roślinne.