Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Jan Paweł II - wiersze. Opracowanie ogólne

Ostatnio komentowane
genialne
bobo • 2017-06-20 19:33:18
Przepraszam, ale islam nie jest religią a ideologią która podporządkowuje sobie wszyst...
Dyabeł • 2017-06-14 09:57:54
nie wiem o co ci chodzi
To ja • 2017-06-13 20:59:19
Interesujące no ;)
Olcix • 2017-06-13 14:33:24
o czym to jest? Czytam od wielu lat,różną literaturę, ale nie polecam
ja • 2017-06-13 09:35:58
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Jan Paweł II - wiersze. Opracowanie ogólne

Karol Wojtyła swoje pierwsze utwory poetyckie pisał już w gimnazjum, jednak wiersze nie zachowały się. Debiutował w 1946 roku „Pieśnią o Bogu ukrytym” na łamach „Głosu Karmelu” –  wiersz ukazał się anonimowo. Kolejne utwory ukazywały się w latach 50. na łamach pism katolickich, m.in. „Tygodnika Powszechnego”.

Jego młodzieńczy tom wierszy pt.: „Renesansowy psałterz” wskazuje na inspiracje Biblią i polską poezją epoki renesansu, szczególnie twórczością Jana Kochanowskiego. Później autor, posługujący się pseudonimami Andrzej Jawień, Piotr Jasień, a po 1961 roku także Andrzej Gruda, skłaniał się w stronę poezji romantycznej. Wyraźna jest jego fascynacja dziełami Juliusza Słowackiego i Cypriana Kamila Norwida. W „Psałterzu – księdze słowiańskiej” znalazł się m.in. „Nad twoją białą mogiłą” – wiersz poświęcony wcześnie zmarłej matce. Zdaniem Wojciecha Natansona objawił się jako „gotowy poeta”, świadomy swoich celów poetyckich i stylu.

Poezja przyszłego papieża cechowała się refleksyjnością i precyzją wypowiedzi. Styl od początku jest powściągliwy, zmierzający do prostoty. Obrazy zawarte w wierszach często mają charakter wizyjny, są mistyczne i tajemnicze. Pisząc do Mieczysława Kotlarczyka

Polecamy również:

  • Jan Paweł II Pamięć i tożsamość - streszczenie

    Miara wyznaczona złu - Historia XX wieku to historia „wybuchu” zła. Ale zło, jak pisał św. Tomasz, to nic innego jak brak dobra. Dobro i zło zawsze współistnieją. Tak jak pszenica dojrzewa razem z kąkolem, tak dobro i zło wyrastają wspólnie z ludzkiej natury. Więcej »

Komentarze (0)
4 + 1 =