Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Ignacy Krasicki Jagnię i wilcy - interpretacja, analiza i morał

Ostatnio komentowane
Kosowo zajmuje bardzo szczególne miejsce w serbskiej mitologii narodowej i trzeba o tym p...
Michał • 2017-06-25 17:26:15
genialne
bobo • 2017-06-20 19:33:18
Przepraszam, ale islam nie jest religią a ideologią która podporządkowuje sobie wszyst...
Dyabeł • 2017-06-14 09:57:54
nie wiem o co ci chodzi
To ja • 2017-06-13 20:59:19
Interesujące no ;)
Olcix • 2017-06-13 14:33:24
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Ignacy Krasicki Jagnię i wilcy - interpretacja, analiza i morał

„Jagnię i wilcy” to przykład bajki epigramatycznej, bardzo zwięzłej. W czterech wersach poeta zdołał opowiedzieć krótkie zdarzenie, zawrzeć dialog i morał.

Pierwszy wers – „Zawżdy znajdzie przyczynę, kto zdobyczy pragnie” – to sentencja stanowiąca morał całego utworu. Jest to prawda obowiązująca w ludzkim społeczeństwie, zobrazowana w kolejnych wersach na przykładzie zwierzęcych bohaterów.

Jagnię symbolizuje w bajce niewinności i słabości. Wilki, jako zwierzęta drapieżne, oznaczają tu ludzi zachłannych, kierujących się prawem silniejszego. W drugim wersie zostaje zarysowana sytuacja: „Dwóch wilków jedno w lesie nadybali jagnię (...)”. Los jagnięcia zdaje się przesądzony, a jednak czytając drugi wers, czytelnik ma jeszcze przez chwilę nadzieję – słowa „Już go mieli rozerwać”, na chwilę odwlekają drastyczny koniec zwierzęcia. Nadzieja okazuje się płonna. Po bardzo krótkim dialogu – „(...) rzekło [jagnię]: <<Jakim prawem?>>/ <<Smacznyś, słaby i w lesie!>>” – następuje ostateczny i lakonicznie ujęty koniec: „Zjedli niebawem”.

Utwór stanowi polemikę z przekonaniem, że ludzkie społeczeństwo kieruje się wyższymi prawami, które chroniłyby słabszych i bezbronnych. Mimo praw i zasad, racja bowiem i tak pozostaje po stronie silniejszego. Ludzie zachowują się podobnie jak zwierzęta – przestrzegają prawa, kiedy obawiają się kary. Pewni, że nic im nie grozi, jak wilki w ciemnym lesie, nie zważają na reguły, ale dbają o własny interes. Wilki są okrutne, jednak wina leży także po stronie jagnięcia, które zapuszczając się samotnie w las postąpiło wyjątkowo nierozważnie.

Bajka Krasickiego jest więc satyrą na ludzką głupotę. Pytanie „Jakim prawem?” ukazuje tylko naiwność ofiary, która sama sprowadza na siebie nieszczęście.

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 4 =