Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Kubuś Fatalista i jego pan – interpretacja

Ostatnio komentowane
Jebać policje
Jurij Owsienko • 2017-01-17 00:38:07
żart super materiał
fx • 2017-01-16 17:32:41
gupie
d • 2017-01-16 16:35:40
Winicjusz zakochany w Ligii do szaleństwa, zatopiony w miłości i chce ją zabić? Hmm.....
Anita • 2017-01-16 16:29:05
easy game Guwno
EnTryN • 2017-01-16 09:13:37
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Kubuś Fatalista i jego pan – interpretacja

„Kubuś fatalista i jego pan” to powiastka filozoficzna Denisa Diderota. Autor pracował nad nią w latach 1765 – 1780, a wydał w 1796 roku. Fabuła opiera się na podróżach głównych bohaterów, jednak wydarzenia przedstawiane są niechronologicznie. Akcja podporządkowana jest wywodowi o charakterze filozoficznym i dydaktycznym, fabuła stanowi tylko pretekst do przedstawienia postaw bohaterów.
    
Bohaterowie powiastki są raczej schematyczni, autor nie dąży do pogłębienia ich portretów psychologicznych. Kubuś i jego pan reprezentują pewne typy i postawy. Kubuś jest gadatliwy, zachłanny życia i pogodzony z losem. Jego fatalizm wynika z przekonania, że los człowieka zapisany jest w gwiazdach i nie można go zmienić. Natomiast jego pan to człowiek próżny i niezaradny. Diderot posłużył się nim, by ośmieszyć francuską arystokrację, gnuśną i bezmyślną. Gdyby nie Kubuś, jego pan nie poradziłby sobie z najprostszymi czynnościami. Sługa jest człowiekiem zaradnym, sprytnym i zapobiegliwym.
    
Akcja jest niespójna i niejednorodna. Ogólny zarys fabuły stanowi podróż pana i sługi opowiadana przez trzecioosobowego narratora, w ten tok zostają wprowadzone retrospekcje. Znaczną część obejmuje miłosna przygoda

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 1 =