Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dworzanin polski - opracowanie

Ostatnio komentowane
.... czm kuźwa mać kłamiecie nie ładnie tak... aha i jeszcze słyszałam że ty była...
bla bla bla sra • 2018-02-23 10:51:52
prprprprprprprprpprrprprprprprprprprprprprprrprprprrpprrprprprprprrrprrrprprprprr
prprprprpr • 2018-02-22 18:08:34
v Chcesz sie pobawic? ;)
Kutas • 2018-02-22 16:52:38
Ale to nudne gówno
Pudźdolf Szary • 2018-02-21 20:00:04
super
agnieszka 14 • 2018-02-21 17:02:42
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Jak sam autor zaznacza na wstępie, jego dzieło stanowi przekład traktatu Baltazara Castiglione pt.: „Il cortegiano”. Właściwie trudno tu jednak mówić o przekładzie, ponieważ utwór Górnickiego bardzo dalece odbiega od oryginału. Polski pisarz umieścił dialog na temat idealnego dworzanina w polskich realiach, wprowadził do niego znane krajowe osobistości i zmienił znacznie treść, by odpowiadała ona rodzimym wymogom. Zabieg taki był w renesansie często stosowany – w przekładach bardziej dbano o formę i rytm oryginalnego tekstu niż o wierność treści.

Choć w oryginale w rozmowie biorą udział także kobiety, Górnicki ograniczył się do samych mężczyzn, ponieważ takie realia bardziej odpowiadały sytuacji na polskim dworze. Pominął także temat filozofii, literatury i muzyki, zastępując go rozważaniami na temat języka polskiego. Wszystko po to, by scharakteryzować dworzanina polskiego, a nie włoskiego.

Utwór Górnickiego ma charakter parenetyczny – jego zadaniem jest przedstawienie wzorca osobowego. Z konwersacji znamienitych dworzan wyłania się więc obraz dworzanina doskonałego, kolejni rozmówcy dodają do niego coraz to nowe pożądane cechy. Z dyskusji ostatecznie wyłania się portret człowieka

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 5 =