Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dworzanin polski - opracowanie

Ostatnio komentowane
git
zboczony maciek • 2018-06-17 19:28:46
erl98ghurt;g
g"SMRp;b' • 2018-06-17 13:48:24
istnieją też możliwości zweryfikowania rozkładu alkoholu we krwi w sposób matematycz...
aśka • 2018-06-17 11:01:08
ok
andrzej duda • 2018-06-14 10:31:18
Unia w Krewie 1386? Od kiedy? Unia w Krewie to rok 1385.
jjj • 2018-06-14 05:18:25
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Jak sam autor zaznacza na wstępie, jego dzieło stanowi przekład traktatu Baltazara Castiglione pt.: „Il cortegiano”. Właściwie trudno tu jednak mówić o przekładzie, ponieważ utwór Górnickiego bardzo dalece odbiega od oryginału. Polski pisarz umieścił dialog na temat idealnego dworzanina w polskich realiach, wprowadził do niego znane krajowe osobistości i zmienił znacznie treść, by odpowiadała ona rodzimym wymogom. Zabieg taki był w renesansie często stosowany – w przekładach bardziej dbano o formę i rytm oryginalnego tekstu niż o wierność treści.

Choć w oryginale w rozmowie biorą udział także kobiety, Górnicki ograniczył się do samych mężczyzn, ponieważ takie realia bardziej odpowiadały sytuacji na polskim dworze. Pominął także temat filozofii, literatury i muzyki, zastępując go rozważaniami na temat języka polskiego. Wszystko po to, by scharakteryzować dworzanina polskiego, a nie włoskiego.

Utwór Górnickiego ma charakter parenetyczny – jego zadaniem jest przedstawienie wzorca osobowego. Z konwersacji znamienitych dworzan wyłania się więc obraz dworzanina doskonałego, kolejni rozmówcy dodają do niego coraz to nowe pożądane cechy. Z dyskusji ostatecznie wyłania się portret człowieka

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 5 =