Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dworzanin polski - opracowanie

Ostatnio komentowane
bardzo lubie to moja rodzina
kalioficjalny • 2018-01-18 13:08:57
Chłopiec trzyma bagnet? Wolność trzyma bagnet?
Kuba • 2018-01-18 09:57:13
ten tekst jest bardzo osobisty
stalker • 2018-01-16 19:50:27
www.wp.pl
as • 2018-01-15 17:25:25
Ty fajny
Fajnioszek • 2018-01-14 21:10:46
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Dworzanin polski - opracowanie

Jak sam autor zaznacza na wstępie, jego dzieło stanowi przekład traktatu Baltazara Castiglione pt.: „Il cortegiano”. Właściwie trudno tu jednak mówić o przekładzie, ponieważ utwór Górnickiego bardzo dalece odbiega od oryginału. Polski pisarz umieścił dialog na temat idealnego dworzanina w polskich realiach, wprowadził do niego znane krajowe osobistości i zmienił znacznie treść, by odpowiadała ona rodzimym wymogom. Zabieg taki był w renesansie często stosowany – w przekładach bardziej dbano o formę i rytm oryginalnego tekstu niż o wierność treści.

Choć w oryginale w rozmowie biorą udział także kobiety, Górnicki ograniczył się do samych mężczyzn, ponieważ takie realia bardziej odpowiadały sytuacji na polskim dworze. Pominął także temat filozofii, literatury i muzyki, zastępując go rozważaniami na temat języka polskiego. Wszystko po to, by scharakteryzować dworzanina polskiego, a nie włoskiego.

Utwór Górnickiego ma charakter parenetyczny – jego zadaniem jest przedstawienie wzorca osobowego. Z konwersacji znamienitych dworzan wyłania się więc obraz dworzanina doskonałego, kolejni rozmówcy dodają do niego coraz to nowe pożądane cechy. Z dyskusji ostatecznie wyłania się portret człowieka

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 1 =