Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pożegnanie jesieni – interpretacja

Ostatnio komentowane
[url=http://erythromycin500mg.us.org/]Erythromycin[/url] [url=http://cephalexin250mg.us.or...
StewartSooli • 2017-09-25 16:44:16
[url=http://lisinopril20mg.us.org/]order lisinopril online[/url] [url=http://colchicine247...
Charlestuh • 2017-09-25 12:36:54
[url=http://fluoxetine20mg.us.org/]fluoxetine 20 mg[/url] [url=http://hydrochlorothiazide1...
Brettdoops • 2017-09-25 09:57:27
[url=http://cipro247.us.com/]cipro without a prescription[/url] [url=http://lisinopril20mg...
Charlestuh • 2017-09-25 10:20:11
[url=http://medrolpack.us.org/]medrol 4mg[/url] [url=http://cialispills.us.org/]cialis ove...
Brettdoops • 2017-09-25 08:36:02
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Pożegnanie jesieni – interpretacja

„Pożegnanie jesieni” jest powieścią, którą za Jerzym Kwiatkowskim można zaklasyfikować do fantastyki historiozoficznej. Witkacy przedstawia tu bowiem katastroficzną wizję przyszłości, w której kultura ulega całkowitej zagładzie. W wyniku trzykrotnej rewolucji do władzy dochodzą niweliści na czele z Sajetanem Tempe, którzy wprowadzają iście totalitarny porządek. Filozfia, religia i sztuka zostają zlikwidowane. Dokonuje się więc degradacja metafizycznych wartości. Przedstawiciele starego ładu – poszukujący sensu dekadenci - nie mogą zaakceptować nowej rzeczywistości: Atanazy Bazakbal, hrabia Łohoyski, Zezio Smorski, dlatego są skazani na klęskę lub ucieczkę (Hela Bertz). Tytuł symbolizuje więc niejako pożegnanie starego świata, który bezpowrotnie odchodzi w niepamięć.

Jednocześnie „Pożegnanie jesieni” stanowi przykład realizacji Witkiewiczowskiej teorii powieści metafizycznej i powieści-worka. Autor wyraża tu bowiem bezpośrednio swoje poglądy na sztukę i filozofię w specjalnych partiach zatytułowanych „Informacje”, które stanowią rozbudowane akcenty eseistyczne. Jednocześnie mamy do czynienia z utworem, który stanowi groteskową mieszankę różnorodnych stylów i gatunków. Pojawia się tu styl dyskursu naukowego, psychoanalitycznego, młodopolskiego (ekspresjonistyczne wyrażanie emocji). Powieść łączy w sobie cechy romansu, literatury podróżniczej, sensacyjnej, przygodowej czy inicjacyjnej.

Bardzo istotnym poziomem znaczeniowo-konstrukcyjnym tekstu jest również psychologizacja. „Pożegnanie jesieni” przedstawia drobiazgowe analizy psychiki bohaterów, ich kompleksów i obsesji. Wśród nich wiodącą rolę pełnią pragnienia seksualne potraktowane przez Witkacego z niezwykłą odwagą. Erotyczne ekscesy pełnią tu funkcję (jak zawsze u Witkacego) metafory pragnień metafizycznych.

Polecamy również:

Komentarze (1)
4 + 3 =
Komentarze
erazm • 2014-12-19 16:08:12
ciekawy