Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Hymn św. Franciszka z Asyżu - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
hanzo pls switch
hanzo • 2017-11-23 18:06:26
"Konstytucja zbudowana jest z XIII artykułów" (rozdziałów) "Łączna liczba artykuł...
Patrycja • 2017-11-19 19:51:57
ŚWIETNE TO! ;D
Ja • 2017-11-19 12:36:05
Zamieszczone na tej stronie linki nie powinny znajdować się na stronie adresowanej do dz...
zaangażowana • 2017-11-19 10:50:47
przyda się na polski
kiedy idziesz ulicą a tu nagle żul • 2017-11-18 13:08:26
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Hymn św. Franciszka z Asyżu - interpretacja i analiza wiersza

„Hymn św. Franciszka z Asyżu” pochodzi z tomu „Salve Regina” (1902). Poeta wkłada słowa hymnu w usta świętego Franciszka z Asyżu. Postawa franciszkańska była Kasprowiczowi bardzo bliska – po okresie buntu odnalazł ukojenie w wierze, skupił się na tym, co w życiu piękne i dobre.

Hymn zawiera niemal religijną apoteozę natury: „O bracie mój, księżycu! o siostry me, gwiazdy!/ Świecicie nad mrokami mojej siostry ziemi”. Szczęście polega na umiejętności cieszenia się z małych rzeczy. Tkwi ono w drobiazgach, ludzkiej codzienności. Trzeba tylko umieć je dostrzec.

Postawa franciszkańska to postawa afirmacji i akceptacji życia. Zgoda na cierpienie jako nieodłączny element ludzkiej egzystencji. Kasprowicz rozpoczyna wiersz apostrofą, w której Bóg zostaje nazwany „Rozdawcą cierpienia”. Rozdawanie (dóbr, łask) kojarzy się pozytywnie, zatem obecny tutaj związek frazeologiczny ma oksymoroniczny charakter. Cierpienie można zesłać, spowodować, wywołać – ale się go nie rozdaje. Chyba że potraktuje się je w kategoriach pożądanego daru, rodzaju błogosławieństwa. W ten właśnie sposób postrzega je podmiot liryczny, dziękując Bogu za otrzymane stygmaty.

Dzięki cierpieniu człowiek potrafi dostrzegać i doceniać

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 3 =