Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Hymn do Nirwany - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
No ch*j tu jest tej charakterystyki elo
wosPRO • 2017-08-20 00:32:13
Witam Dla mnie jednym z największych paradoksów współczesnego świata jest fakt,że p...
pawlo0 • 2017-08-16 17:57:59
WIEM,ŻE MISJE POKOJOWE ŚĄ BARDZO NIEBEZPIECZNE.Podziwiam ludzi,którzy są na misji,ż...
tereska1 • 2017-08-15 08:19:23
Dobre zestawienie. Polecam także ten artykuł http://edueduonline.pl/blog/e-mail-angielsk...
Sara • 2017-08-09 10:30:02
Umiem w matme wiem ile to jest pienc pluz czy
Kujon • 2017-08-08 17:08:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Hymn do Nirwany - interpretacja i analiza wiersza

Nirwana – stan błogiego niebytu, zawieszenia między życiem i śmiercią – to pojęcie wywodzące się z filozofii Dalekiego Wschodu (buddyzm, hinduizm). W okresie Młodej Polski była ona częstym motywem literackim, zaczerpniętym z pism Artura Schopenhauera. Nirwana rozumiana jako stan oderwania od rzeczywistości, miała stanowić lekarstwo na dekadenckie zniechęcenie życiem.

Wiersz stylizowany jest na litanię, po każdym wezwaniu pojawia się refreniczny zwrot: „Nirwano”. Nirwana jest tu bogiem, do którego podmiot liryczny kieruje wszystkie swoje prośby. Dodatkowo modlitewny charakter tekstu podkreślają parafrazy słów najstarszej modlitwy chrześcijan: „Przyjdź twe królestwo jako na ziemi, tak i w niebie”.

Osoba wypowiadająca te bluźniercze słowa jest nieszczęśliwa, zmęczona i rozczarowana życiem. W kolejnych wersach określa swój stan: „Oto się w złości ludzkiej błocie ma stopa ślizga”, „Oto mię wstręt przepełnił, ohyda mię zadusza”, „I w bólach konwulsyjnych tarza się moja dusza”. Podmiot liryczny doznaje nieustającego cierpienia, które odmalowuje za pomocą ekspresjonistycznej hiperbolizacji: „Oto mi ludzka podłość kałem w źrenice bryzga”. Odczuwa wrogość ze strony ludzi, doskwiera mu ból istnienia,

Polecamy również:

  • Koniec wieku XIX - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Tetmajera daje przykład postawy i poetyki dekadenckiej. Poeta rozważa w nim sytuację człowieka pod koniec wieku XIX, a więc współczesnego mu. Utwór zbudowany jest na zasadzie stawianych sobie pytań i odpowiedzi, udzielanych również w imieniu człowieka ówczesnego. Mamy więc do... Więcej »

  • Nie wierzę w nic - interpretacja i analiza wiersza

    „Nie wierzę w nic” to sonet. Zgodnie z konwencją gatunku, dwie pierwsze czterowersowe strofy mają charakter opisowy. W tej części podmiot liryczny przedstawia swój światopogląd, sentencjonalnie określony już w tytule wiersza. Podmiot liryczny neguje wartość jakiegokolwiek działania, wszystkie... Więcej »

  • Eviva l'arte! - interpretacja i analiza wiersza

    „Evviva l`arte!” to hasło zaczerpnięte z języka włoskiego, oznacza ono: „Niech żyje sztuka!”. Tetmajer odwołał się tutaj do koncepcji Schopenhauera, który w sztuce właśnie widział jedyną, poza doznaW obcowaniu ze sztuką wrażliwa dusza zaznawała ukojenianiem nirwany, możliwość... Więcej »

  • Melodia mgieł nocnych - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz pochodzi z II serii „Poezji” Przerwy-Tetmajera i wpisuje się w bogaty nurt liryki tatrzańskiej w dorobku poety. Pełny tytuł brzmi „Melodia mgieł nocnych (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym)”. W tytule zawarte są informacje na temat podmiotu lirycznego, dokładnego usytuowania sytuacji... Więcej »

  • Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej - interpretacja i analiza wiersza

    Kazimierz Przerwa-Tetmajer wychował się na Podhalu, a tematyka tatrzańska zajmuje ważne miejsce w jego twórczości, „Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej” jest tego przykładem. Więcej »

Komentarze (2)
4 + 4 =
Komentarze
Szymon • 2017-02-21 10:32:57
Popieram Profesora
Profesor Polonistyki • 2017-02-21 10:32:21
Średnie, za krótkie, mało szczegółów. Takie silne 2+