Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Renesansowym humanizm - definicja i cechy

Ostatnio komentowane
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Polecam
Ola6a • 2016-12-05 19:19:19
super
sr • 2016-12-05 18:58:48
Dzięki za pomoc!
Uczeń • 2016-12-05 17:25:49
Moja nauczcielka zagroziła mi że pozwie mnie do sądu jak na wypracowania będe kopiowal...
drtjfghjfcghfcgh • 2016-12-05 15:17:27
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Renesansowym humanizm - definicja i cechy

Humanizm to pojęcie bardzo szerokie, obejmujące cały nurt myślowy obecny w kulturze od  XV wieku, aż po czasy współczesne. Jego pierwsze przejawy można odnaleźć już u schyłku średniowiecza, kiedy wzrastać zaczyna zainteresowanie literaturą starożytną i językami klasycznymi. Jednak formalnie narodziny i rozkwit idei humanistycznych przypadają na czas renesansu. Humanizm jest głównym nurtem myślowym tej epoki, odciskającym piętno na jej sztuce i życiu społecznym.

Termin ten ma etymologię łacińską: homo oznacza człowiek, humanus – ludzki. Humanizm jest więc nurtem skoncentrowanym na człowieku i jego sprawach. Sam termin powstał dopiero w XIX wieku. Jako pierwszy użył go K. Hagen w odniesieniu do twórczości Dantego, Boccaccia i Petrarki. W szerszym znaczeniu – jako prądu umysłowego – wprowadził go dopiero G. Voigt w 1859 r. W renesansie funkcjonował jednak termin „humanista” na określenie człowieka wykształconego, znającego kulturę i języki starożytne.

Humanizm zrodził się w opozycji do średniowiecznego teocentryzmu. Literatura, sztuka, nawet nauka wieków średnich skupia się na Bogu, to on jest głównym przedmiotem poznania. Bogu poświęca się dzieła sztuki, artyści na ogół nawet ich nie

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 3 =