Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Groteska w Trans-Atlantyku

Ostatnio komentowane
Słabo
JD • 2016-09-30 06:38:48
idiotyczne
siema123 • 2016-09-29 14:00:50
Co oznacza, że dane połączenie jest "szczególnie korzystne"?
ciekawy • 2016-09-29 10:33:28
Super jasno,zwiezle i na temat :)
Olciagw • 2016-09-28 08:38:16
Dobre
nikolas • 2016-09-27 20:21:23

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Groteska w Trans-Atlantyku

Absurdalność świata przedstawionego nasila się w „Trans-Atlantyku” w miarę rozwoju akcji. Powieść rozpoczyna się w konwencji realistycznej, w tradycyjny sposób wprowadzony zostaje główny bohater, czas i miejsce akcji.

Stopniowo jednak rzeczywistość coraz wyraźniej zmierza w stronę groteski. Fabuła staje się coraz bardziej chaotyczna, a motywacje poszczególnych bohaterów alogiczne. Im głębiej bohater wchodzi w środowisko Polonii, tym silniej dostrzega jego wynaturzenia. W zakończeniu powieści ma miejsce kulig bez śniegu, Polacy hucznie świętują, by nie dać po sobie poznać klęski, konfrontacja ojca z synem staje się parodią pojedynku, a wszystko kończy wybuchami nieuzasadnionego śmiechu.

W „Trans-Atlantyku” sparodiowany został obraz polskiej emigracji. Postaci Polaków są przerysowane, ich zachowania odpowiadają stereotypowym o nich wyobrażeniom. Polacy lubią bawić się w sarmackim stylu, organizują polowanie, choć nie mają na co polować – wszystko to tylko pusty rytuał i pretekst do pojawienia się Ministra i jego gości na pojedynku.

Podobną funkcję ma kulig w gorącym słońcu Argentyny. Również pojedynek to element polskiej tradycji nakazującej zmyć obrazę krwią, tyle tylko, że krew się

Polecamy również:

  • Trans-Atlantyk - plan wydarzeń

    1. Wyjazd Gombrowicza do Argentyny 2. Wybuch wojny 3. Decyzja o pozostaniu zagranicą Więcej »

  • Trans-Atlantyk - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, motywy)

    W sierpniu 1939 roku Gombrowicz wyjechał do Argentyny. Miał tam spędzić, jak się okazało, większą cześć swojego życia na emigracji. To w Argentynie powstał „Trans-Atlantyk”, który został wydany w Paryżu w 1953 roku. Książka wywołała falę krytyki w Polsce. Krytycy oskarżali Gombrowicza o brak... Więcej »

  • Trans-Atlantyk - bohaterowie

    Narrator i główny bohater powieści, noszący imię i nazwisko autora, a także dzielący z nim wiele doświadczeń. Jest Polakiem, którego wybuch wojny zastał w Buenos Aires i jako jedyny z pasażerów „Chrobrego” nie zamierza wracać do kraju. Więcej »

  • Trans-Atlantyk - problematyka

    „Trans-Atlantyk” to rozrachunek Gombrowicza z polskimi mitami narodowymi, ośmieszenie sarmackiej kultury i romantycznych mrzonek. Pisarz w karykaturalny sposób obrazuje polską emigrację, jej kompleksy i anachroniczność. Więcej »

  • Trans-Atlantyk jako polemika z narodowymi mitami i głos w dyskusji na temat patriotyzmu

    „Trans-Atlantyk” to powieść konfrontująca polskie mity narodowe z rzeczywistością Polaków na emigracji. Autor w krzywym zwierciadle ukazuje polską mentalność w wersji sarmackiej. Uwypukla przede wszystkim polski kompleks niższości, maskowany za przesadną butą, patosem, martyrologią i pustymi gestami. Więcej »

3 + 5 =