Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Gmachy – interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
I love reading these articles because they're short but inimaortfve.
Momojay • 2014-12-21 21:36:41
RokuWystarczy poszerzyć logo o 5cm A co do samej strnoy jeszcze, to wygląda fajnie, ale...
Ayu • 2014-12-21 21:21:55
Didn't know the forum rules allowed such bralilint posts.
Junpei • 2014-12-21 21:12:02
Francisco tens toda a raze3o, por lapso eu coloquei escloa municipal, ele andava no que aq...
Gomathi • 2014-12-21 20:59:08
""Zrf3b coś dla ludzkości, jeżeli masz takie poglądy, i pailnj sobie w łeb. Trzeba by...
Richard • 2014-12-21 20:36:53
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

oddaje się za pomocą metafory „przerwania w skłonie”, zaś mnogość miejskich budowli zostaje podkreślona wyrażeniem „wynikłe ściśle”, kojarzącym się ze ścisłym przyleganiem do siebie. Jednocześnie miasto robi wrażenie solidnej, precyzyjnie zaplanowanej konstrukcji.

Poeta i Budowniczy

Głównym bohaterem wiersza są tytułowe gmachy, a więc miasto postrzegane z różnych perspektyw: dołu, góry, z bliska i z daleka. W tekście pojawiają się jednak również dwie kreacje osobowe: poeta i budowniczy. Poeta zostaje określony za pomocą skondensowanej metafory „wykrzyknik ulicy!”. Rola poety zostaje zatem ściśle określona: ma on być niejako wyrazicielem uczuć wielkich mas, ale także ikoną wszystkiego tego, co uosabia miasto: nowoczesności, cywilizacji, dynamizmu i maksymalnych emocji. Jednocześnie jednak poeta jest kimś na wzór budowniczego gmachu – podobnie jak on planuje bowiem swoją pracę i powołuje do życia niejako nowe wyobrażone światy.

Apoteoza pracy

Okazuje się, że wartość tytułowych gmachów nie wynika jedynie z ich doskonałego kształtu i nowoczesności, ale przede wszystkim w tym, że są one dziełem ludzkich rąk. Wyraża to istotna metafora w wierszu, tytułowe gmachy to bowiem „Góry

Polecamy również:

  • Na kołach – interpretacja i analiza

    „Na kołach” to jeden z najważniejszych wierszy Przybosia z tomu „Sponad” wydanego w 1930 roku. Jerzy Kwiatkowski nazwał go pożegnaniem poety z tematyką miasta. Słowem kluczem tego utworu jest niewątpliwie „koło”, które pojawia się tu we wszelkich możliwych znaczeniach.

  • Z Tatr – intepretacja i analiza

    „Z Tatr” to jeden z najbardziej znanych wierszy Przybosia napisany po śmierci ukochanej poety, Marii Skotnicówny. Taterniczka ta wraz ze swoją młodszą siostrą zginęła, podczas wspinaczki na Zamarłą Turnię. Wiersz ma zatem niesłychanie silny ładunek emocjonalny, jest wyrazem najbardziej...

  • Wieczór – intepretacja i analiza

    „Wieczór” to bardzo intymny wiersz Juliana Przybosia, któremu można przypisywać cechy erotyku. Podmiotem tekstu jest sam poeta, który w liryczny sposób opisuje zapadający zmierzch. Zjawisko to zaś przywodzi mu na myśl ukochaną, z którą się rozstał.

Przepisz kod:
wczytaj nowy