Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Gmachy – interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
NJE WJEM IAK TO ÓIĄĆ
kapi gsóp • 2016-12-09 07:09:04
Przydało się ^^
Psotkaa • 2016-12-08 13:59:22
kappa xdddddddd
kk • 2016-12-07 19:00:41
Do d**y
Hn 88H • 2016-12-06 20:48:20
Polecam
Ola6a • 2016-12-05 19:19:19
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Gmachy – interpretacja i analiza

„Gmachy” to wiersz Juliana Przybosia pochodzący z tomu „Sponad”(1930). Widać w nim cechy wyraźnie wskazujące na związek poety z programem literackim Awangardy Krakowskiej. W centrum koncepcji poezji znajdowało się tu bowiem potrójne hasło: „miasto-masa-maszyna”. Świat przedstawiony w „Gmachach” jest zgodnie z tą zasadą silnie zurbanizowany. Wyznaczają go elementy typowo miejskiej przestrzeni: ulica oraz poszczególne części budynków: piętra, dachy, mury, cegły.

Ponadto wiersz odznacza się niezwykle precyzyjną i skondensowaną kompozycją. Ukazuje się tu świat w bezruchu, niejako zatrzymany w postaci fotograficznego ujęcia. Ów bezruch zostaje podkreślony w tekście za pomocą całkowitej eliminacji czasowników. W ten sposób wiersz przybiera postać serii kolejnych obrazów, niejako zbliżeń kamery. Utwór jest bardzo silnie nasycony wrażeniami wzrokowymi, operuje niezwykle mocnymi wyobrażeniami kolejnych elementów przestrzeni.

Warto zwrócić uwagę, że poeta buduje w wierszu obraz miasta nowoczesnego i sportretowanego niejako tuż po jego powstaniu. Z tego powodu budynki robią wrażenie niejako „wpółzatrzymanych”, a więc takich, w których jeszcze chwilę wcześniej odbywał się ruch. Spadzistość dachów

Polecamy również:

  • Na kołach – interpretacja i analiza

    „Na kołach” to jeden z najważniejszych wierszy Przybosia z tomu „Sponad” wydanego w 1930 roku. Jerzy Kwiatkowski nazwał go pożegnaniem poety z tematyką miasta. Słowem kluczem tego utworu jest niewątpliwie „koło”, które pojawia się tu we wszelkich możliwych znaczeniach. Więcej »

  • Z Tatr – intepretacja i analiza

    „Z Tatr” to jeden z najbardziej znanych wierszy Przybosia napisany po śmierci ukochanej poety, Marii Skotnicówny. Taterniczka ta wraz ze swoją młodszą siostrą zginęła, podczas wspinaczki na Zamarłą Turnię. Wiersz ma zatem niesłychanie silny ładunek emocjonalny, jest wyrazem najbardziej... Więcej »

  • Wieczór – intepretacja i analiza

    „Wieczór” to bardzo intymny wiersz Juliana Przybosia, któremu można przypisywać cechy erotyku. Podmiotem tekstu jest sam poeta, który w liryczny sposób opisuje zapadający zmierzch. Zjawisko to zaś przywodzi mu na myśl ukochaną, z którą się rozstał. Więcej »

Komentarze (0)
3 + 3 =