Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Gdy tu mój trup - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
W tym artykule jest błąd merytoryczny. Otóż edykt mediolański, wydany przez cesarza K...
Nicodemus • 2016-12-10 22:33:06
głupie do rzeczy na drugi raz
felisityfornow • 2016-12-10 17:19:44
Spoko?
DOWNN • 2016-12-10 15:00:50
Jest ok
Uczeń2002 • 2016-12-10 13:39:29
za trudne do zrozumienia
ola, 12 lat • 2016-12-10 11:51:46
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Gdy tu mój trup - interpretacja i analiza wiersza

Świat realny i świat idealny

Głównym zamysłem konstrukcyjno-ideowym liryku „Gdy tu mój trup” jest podział świata poetyckiego na dwie części: realną i idealną. Podział ów odpowiada wewnętrznemu rozdarciu podmiotu, który z jednej strony żyje w rzeczywistości materialnej, ale z drugiej prowadzi bogate życie wewnętrzne. Pierwszy rodzaj świata nie jest jednak zwyczajnym odpowiednikiem bytu cielesnego. Poeta opisuje go w sposób odpychający. Porównuje bowiem swoją materialną egzystencję do stanu śmierci:

Gdy tu mój trup w pośrodku was zasiada,
W oczy zagląda wam i głośno gada,
Dusza w ten czas daleka, ach, daleka,
Błąka się i narzeka, ach, narzeka.

Podmiot tekstu zachowuje więc niejako zewnętrze pozory życia, jednak naprawdę jego dusza nie uczestniczy w codziennych czynnościach, ale szuka ucieczki z okrutnej rzeczywistości. Należy pamiętać, że wiersz ten powstał w okresie kryzysu, jaki Mickiewicz przechodził podczas pobytu na emigracji. Tekst wyraża zmęczenie poety otaczającą go rzeczywistością i ogromną tęsknotę do rodzinnego kraju. W tym kontekście odczytuje się często również ostatnią strofę tekstu, gdzie pojawia się nostalgiczny obraz pierwszej miłości Mickiewicza:

Tam widzę ją, jak z ganku

Polecamy również:

  • Adam Mickiewicz - twórczość

    Adam Mickiewicz to najważniejszy twórca polskiego romantyzmu, którego wybitne osiągnięcia artystyczne na trwałe wpisały się do historii polskiej literatury. Nie tylko zapoczątkował on estetykę romantyczną w Polsce wydaniem zbioru „Poezji” w 1822 roku, ale także wyznaczył kanon poetyki,... Więcej »

  • Dziady cz. 2 - streszczenie

    Wśród ludzi mieszkających w pobliżu cmentarza krąży opowieść o upiorze powstającym z grobu raz na rok, w Dzień Zaduszny. Zmora ma opuszczać swoją mogiłę i dążyć w kierunku ludzkich siedzib. Niektórzy twierdzą, że zmarły to samobójca, który zabił się z powodu nieszczęśliwej miłości.... Więcej »

  • Dziady cz. 3 - streszczenie

    W celi więziennej pojawia się Anioł Stróż, rozpaczając nad stanem duszy uśpionego więźnia. Dobry duch opowiada o modlitwach matki, które ratowały śpiącego młodzieńca przed potępieniem. Anioł przychodził do swego podopiecznego w snach, starając się wzbudzić w nim poczucie żalu za grzechy, niestety... Więcej »

  • Dziady cz. 4 - streszczenie

    Akcja czwartej części dramatu odbywa się w Dzień Zaduszny, w mieszkaniu księdza. Na stole palą się dwie świece, na jednej ścianie wisi obraz Najświętszej Marii Panny, na drugiej – tykający zegar. Więcej »

  • Dziady jako dramat romantyczny

    „Dziady” Adama Mickiewicza są niewątpliwie dramatem romantycznym. Autor konstruując swoje dzieło odszedł od założeń poetyki klasycystycznej i przekroczył tradycyjne wyznaczniki tego rodzaju literackiego. Stworzył więc utwór niejednorodny stylistycznie i kompozycyjnie, który stanowi dla... Więcej »

Komentarze (0)
2 + 5 =