Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.

Gall Anonim - biografia

Ostatnio komentowane
Francja nas (ich)....dymala jak chciała--tylko,ze polacy nie byli madrzy.....byli może i...
Harry • 2015-07-29 20:18:47
Nigdy nie było tzw. plemion polskich.Albo plemion lechickich. Polanie nie byli i nie są ...
Wojciech • 2015-07-26 21:10:45
prawdziwa sodoma i gomora
wera • 2015-07-26 13:18:08
demokracja amerykańska opiera się na tysiącach wymordowanych Indian na niewolniczej pra...
dodo • 2015-07-12 15:34:13
Podoba mi się przedstawienie historii powstania dogmatu o trójcy. Czyli tak naprawdę do...
Wojciech • 2015-07-07 12:38:05
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Gall Anonim, autor pierwszego dzieła opisującego historię Polski, do dzisiaj pozostaje postacią tajemniczą pod wieloma względami. Nadal trudno ostatecznie rozstrzygnąć, skąd przybył on na dwór Bolesława Krzywoustego.

Jego „Kronika polska” była dziełem niezwykle popularnym, dzięki czemu zachowała się do dzisiejszych czasów, a w obiegu krążyło wiele jej rękopisów. Utwór jest wartościowy nie tylko pod względem historycznym, ale także artystycznie – świadczy to o fakcie, iż autor musiał być człowiekiem dobrze wykształconym oraz zaznajomionym z wytycznymi średniowiecznego ars dictandi (sztuki dyktowania – sposobu tworzenia tekstów, dzięki któremu miały one określony rytm).

Informacje biograficzne

Autor „Kroniki polskiej” nazywany był Gallem, co wskazywałoby na to, że pochodził z Francji. Najnowsze badania obalają to twierdzenia i wskazują, iż Gall Anonim był najprawdopodobniej weneckim mnichem, który do Polski dotarł przez Węgry, gdzie mógł zatrzymać się na dłuższy czas w opactwie św. Idziego w miejscowości Samogyvar. Nie wiadomo, kiedy dokładnie pojawił się w Krakowie, lecz istnieją dwie hipotetyczne daty: lata dziewięćdziesiąte XI stulecia oraz rok 1109.

Pewny jest natomiast fakt,

Polecamy również:

  • Gall Anonim Kronika polska - streszczenie

    Księga I - Księgę autor rozpoczyna dedykacją dla polskich władców i zwierzchników na dworze. Kronikarz podkreśla swoją małość wobec ich wiedzy i rozumu, a także prosi Ducha Świętego o pomoc i opiekę na czas pisania. Wstęp – napisany na kształt rymowanej i rytmicznej pieśni – zdaje relację...

Przepisz kod:
wczytaj nowy