Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Filozofia przyrody (Heraklit z Efezu, Pitagoras, Tales)

Ostatnio komentowane
I tak nie zdacie cfele XD
Ruhaczmateg • 2016-12-01 17:33:21
wtf
nicnieumiem • 2016-12-01 12:36:50
trudne. z kartkówki mam 2
lolek 004 • 2016-12-01 12:35:11
Tekst jest nie do zrozumienia, merytorycznie niepoprawny. A szkoda.
Apster • 2016-12-01 09:23:32
lololololo
hej • 2016-12-01 08:00:08
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Filozofia przyrody (Heraklit z Efezu, Pitagoras, Tales)

Ogólna charakterystyka

Filozofia przyrody była najwcześniejszym okresem greckiego myślicielstwa. Główny okres jej rozwoju przypadł na VI w. p. n. e. Myśliciele związani z tym nurtem skupiali się przede wszystkim na kosmologii, a więc rozważaniami nad powstaniem, przyczyną i naturą świata. Najbardziej charakterystycznym poglądem był tu tak zwany substancjalizm, czyli przekonanie, że istota rzeczywistości tkwi w jakiejś substancji (żywiole). Poszukiwano więc zasady bytu, tak zwanej arche, za którą uważano wodę, powietrze czy ogień. Najważniejszym pojęciem filozofii przyrody był kosmos (gr. „ład”), czyli wszechświat rozumiany jako całość podporządkowana określonym prawom.

Tales (VII/ VI w. p. n. e.)

Tales to myśliciel, od którego zaczyna się wielka grecka filozofia. Najważniejszą zasługą filozofa było przejście od mitologii i pojedynczych umiejętności praktycznych do nauki, czyli uporządkowanego systemu twierdzeń opartych o dowodzenie. Tales sformułował pierwsze zadanie filozofii, którym było dociekanie początku i praw przyrody. Uważał on, że podstawową materią wszechświata była woda.

Heraklit z Efezu (VI/ V w. p. n. e.)

Według Heraklita podstawową zasadą świata jest ogień, który

Polecamy również:

  • Sofiści - poglądy, przedstawiciele

    Sofiści to greccy filozofowie, którzy działali w V w. p. n. e. w Atenach. Najwybitniejszymi przedstawicielami tego nurtu byli Protagoras („Rozprawa polemiczna o prawdzie i bycie”, „O bogach”) i Gorgiasz. Sofiści nie zajmowali się filozofią systematycznie, ponieważ przede wszystkim... Więcej »

  • Stoicyzm - definicja, cechy, przedstawiciele

    Stoicyzm to kierunek filozoficzny, który rozwinął się w III w. p. n. e., w tak zwanym hellenistycznym okresie greckiej filozofii. Inicjatorem tego prądu był Zenon z Kition, który w 300 r. p. n. e. założył szkołę w Atenach, w „Stoa Poikile” („Brama Malowana”), od czego wzięła... Więcej »

  • Epikureizm - definicja, założenia, przedstawiciele

    Epikureizm, podobnie jak stoicyzm, był kierunkiem charakterystycznym dla hellenistycznego okresu greckiej filozofii, powstał w III w. p. n. e. Nazwa prądu wywodzi się od jego założyciela, czyli Epikura, który w 306 r. p. n. e. założył własną szkołę w ogrodzie („ogród Epikura”). Więcej »

  • Sokrates - filozofia, poglądy

    Najistotniejszym elementem poglądów Sokratesa były twierdzenia o charakterze moralnym. Uważa się, że jest on twórcą etyki. W centrum filozoficznego systemu znajduje się tu pojęcie uniwersalnej cnoty. Sokrates jako pierwszy wyodrębnił wartości moralne, a cnota znalazła się na szczycie hierarchii.... Więcej »

  • Platon - poglądy, filozofia

    Najważniejszą cechą filozofii Platona jest idealizm, to znaczy przekonanie, że świat składa się z przedmiotów realnych i ich idei. Idee są rzeczywiste, wieczne i zawsze zachowują wyższość nad tym, co realne. Innymi słowy, Platon uważał, że to świat idei ma charakter pierwotny, a byt widzialny jest tylko jego... Więcej »

Komentarze (0)
2 + 2 =