Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Krytyka mieszczaństwa: filisterstwo, kołtuneria - definicja i charakterystyka

Ostatnio komentowane
fajny
lol • 2016-09-26 16:12:03
Super, dzienki
alex • 2016-09-26 09:59:17
grazyna
gggg • 2016-09-25 18:02:36
Nice
Ududkzkz • 2016-09-24 19:09:07
fsfsd
dasda • 2016-09-24 15:28:00

Język polski

Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Krytyka mieszczaństwa: filisterstwo, kołtuneria - definicja i charakterystyka

Artyści Młodej Polski bardzo wyraźnie podkreślali swoją odrębność. Godność i wartość artysty jako człowieka wyrastającego ponad tłum, kreowana była w opozycji do filistra, mieszczucha zajętego sprawami przyziemnymi, niezdolnego do prawdziwego zachwytu nad sztuką.

Termin „filister” wywodzi się z greki, a do polszczyzny trafił za pośrednictwem języka niemieckiego, gdzie Philister oznaczał Filistyna, czyli przedstawiciela ludu niesemickiego uważanego przez Żydów, a więc naród wybrany za wroga, barbarzyńcę, człowieka nieokrzesanego i niewiernego. Z czasem słowo to upowszechniło się jako negatywne określenie współczesnych barbarzyńców – ludzi nieczułych na sztukę. Podobne konotacje znaczeniowe ma słowo kołtun, pierwotnie oznaczające sklejony pęk włosów. Kołtuny nosili chłopi, powstawały głównie z powodu braku higieny skóry głowy i włosów oraz nieustannego noszenia czapki. Ludowy przesąd zakazywał obcinania kołtuna z obawy przed chorobą psychiczną czy ślepotą. Kołtun urósł do rangi symbolu ciemnoty i zacofania. W tym znaczeniu upowszechnił się w modernizmie jako określenie zacofania kulturalnego i ograniczenia intelektualnego mas społecznych.

Ostrej i wnikliwej oceny mieszczańskiej moralności

Polecamy również:

  • Artur Górski Młoda Polska - opracowanie

    „Młoda Polska” to cykl artykułów Artura Górskiego, publikowanych w krakowskim „Życiu” w 1898 roku. Cykl ów był jednym z najwcześniejszych wystąpień programowych nowej epoki, która od niego właśnie wzięła swoją nazwę. Więcej »

  • Programy literackie Młodej Polski

    W 1898 roku ukazał się na łamach „Słowa Polskiego” artykuł Tadeusza Konczyńskiego na temat Gabriela d'Annuzio. Praca miała charakter informacyjny i dość niespodziewanie stała się zarzewiem zapowiadającego się już od pewnego czasu konfliktu między starymi i młodymi. Odpowiedź Stanisława Szczepanowskiego... Więcej »

  • Czasopisma Młodej Polski

    Wraz z coraz większą popularnością i dostępnością prasy rosła jej rola w życiu kulturalnym. Przełom pozytywistyczny dokonał się właśnie na łamach gazet. Dziennikarze i publicyści stali się pełnoprawnymi członkami artystycznej elity. Na rynku pojawiają się pierwsze pisma w całości poświęcone sztuce. Więcej »

  • Krytyka literacka i teatralna Młodej Polski

    W krytyce literackiej prądy młodopolskie pojawiły się nieco później niż w sztuce i w dużej mierze przeszły bez echa, m.in. ze względu na dużą ilość tego rodzaju publikacji. Jak zwraca uwagę Maria Podraza-Kwiatkowska, poziom krytyki literackiej był w tej epoce wysoki. Tworzyli ją zarówno dziennikarze,... Więcej »

  • Bohema (cyganeria artystyczna) - definicja, przedstawiciele, charakterystyka

    Cyganeria (bohema) oznacza środowisko artystyczne i towarzyskie życie przedstawicieli świata sztuki. Słowo wywodzi się z języka francuskiego – „la boheme” to dosłownie mieszkaniec Czech, chodzi jednak o określenie Cyganów, czyli ludzi wolnych, nieposiadających stałego miejsca zamieszkania,... Więcej »

5 + 1 =